“Το επόμενο κλαδί που θα πελεκήσουμε Τσόκυ, θα είναι από το δέντρο του πολέμου και έχει τις ρίζες του στο πα, παλ, πα, παλ, πα, παλ, πα, παλ, πάμε μαζί, πα, παλ!”

“…Ουάου, Ουάουάου… …Ουάου, Ουάουάού…!”

“ …πα, …, …πα, …, …πα, …παλ, …πα , …απλ!”

“…τσκ……τσκ… …τα,τα,τα… … τσκ……τσκ… …τα,τα,τα… …;”

“Χα, χα, χα, μας πήρε μόλις λίγα τρίτα να κάνουμε πελεμισμό αλλά καταφέραμε κάναμε κάτι να σεισθεί. Κάτι κουνήσαμε από τη θέση του δεν νομίζεις;
Πελεμίσαμε! Κλαδέψαμε τον πόλεμο γιατί προκαλέσαμε παλμό! Και ο παλμός προκαλείται από πάλη. Η πτώση του αντιπάλου συχνά επιτυγχάνεται με την παρεμβολή του ποδιού του επιτιθέμενου, στο πόδι του αντιπάλου και ταυτόχρονη ώθησή του. Να, κάπως έτσι!”
“Μπαμ και κάτω.”

“Ο αντίπαλος σου πάλλεται από αγωνία πως θα καταρριφθεί, θα ανατραπεί, θα νικηθεί και θα προσβληθεί. Σείω το δόρυ πριν το ρίψω κατά του εχθρού και εκείνος τρέμει να κινηθεί!
Aν γίνεις ποτέ ήρωας θα κρατάς για ασφάλεια την ασπίδα σου, θα προτάσσεις την παλάμη σου και θα ρίχνεις τις σφαλιάρες σου. Ο αντίπαλος σου σφάλλει στην πάλη.
Είδες, όλες οι σημασίες του σφάλλω έχουν να κάνουν με τα τεκταινόμενα στην παλάμη και στην πάλη.
Παρασύρθηκα νομίζω πάλι, αλλά συνέρχομαι τώρα, χρειάζομαι τον χρόνο μου… που με φέρνει πάλι πίσω στο πάλι! Γιατί στη πάλη, στον παλμό, στον πόλεμο πάμε και προς τα πίσω! Πλάτανοι παλλόμενοι στον αέρα μπρος και πίσω!
Πρωτύτερα αλλά και μόλις πριν παλιώσω ήμουν παλλακίδα που φθάρηκα, καταστράφηκα σαν μπάμπαλο σε πέλαγος αμπέλων και εκ νέου παλιμπαίδησα. Χόρεψα ένα παιδί στα χέρια μου, όρμησα και κτύπησα, δυνατά επί της καρδιάς του αναπήδησα, τινάχθηκα. Πάλλομαι και βαλαντώνω. Τρέμω. Έχω παταχθεί προ πολλού χρόνου, είμαι παλαιός, ένας γέρων που φέρει τα σημάδια του αρχαίου ισόγειου Έλληνα στρατηγού Δημοσθένη.
Όποιος υποχωρεί από αισχρή ειρήνη, μπορεί να ξαναπολεμήσει ένδοξο πόλεμο, είχε πει και ο Σενέκας, ένας φιλόσοφος λίγα χρόνια μετά, απάντησε πως σε όλους τους πόλεμους, από τον Τρωικό ίσαμε σήμερα, το κυριότερο ελατήριο υπήρξε η κλοπή και η διαρπαγή.”

“ …Ε …πότε έγινε ο πρώτος… ε… …ο τελευταίος … …πέλεμος;”

“ Από δικά μου συμπεράσματα μικρέ που μεγαλώνεις και ρωτάς τέτοια πράγματα, όλοι οι μικροί και μεγαλύτεροι πόλεμοι που οδήγησαν στον μεγάλο διατεμαχισμό, πιστεύω ανήκουν σε ένα πατέρα, τον λεγόμενο Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο.Και μπορούμε να θυμηθούμε και να ξεχωρίσουμε τα είδη πολέμου βάση του τελευταίου όλων. Εμφύλιος, Εποχικός, Κοινός.
Εδώ όμως να σε μπερδέψω λίγο ακόμα να θυμάσαι δύο πολέμους κλειδιά. Τον πρώτο και τον μελλοντικό τελευταίο. Υποθέτω πως είναι ο Τρωικός ο ένας και ο Συμπαντικός ο άλλος, αλλά θα δούμε.
Σε ένα από τα πολλά έγγραφα και χαρτιά της ομοιστατοικίας Α.Θ.Ε.Ο.Θ., βρίσκουμε πληροφορίες και ερμηνείες ιστορικών δεδομένων η ακρίβεια των οποίων αμφισβητούταν μέχρι που τελικά το αποτέλεσμα επιβεβαίωσε αυτούς που τα έγραψαν.
Όλα φαίνεται να άρχισαν με αυτά που γνωρίζουμε για τη Γρεκία, πως κάποτε λεγόταν Ελλάς και πως ακόμη πιο παλιά λεγόταν Δραβίδια. Έπειτα, μια μετέπειτα βίβλος σωστά τα λέει πως αποικήθηκε από τα γένη Ιασαν, Ελεισα, Θαρσεις, Κιττειμ, Δωδανειμ όμως λάθος κατατάσσει τους Πελασγούς στα αντίστοιχα γένη από τους Ίωνες Έλληνες, Κρήτες, Κύπριους και Δωδωναίους, χωρίζοντάς τους. ΄Ήταν όλοι Έλληνες.
Τα γένη Μεσεχ και Θουβαλ αποδίδονται στους Πελασγούς Μόσχους και Θηβαίους, εκ των οποίων οι πρώτοι είναι Έλληνες Σκύθες ή Λευκορώσοι της πρώην Ε.Σ.Σ.Δ., και οι δεύτεροι είναι Θηβαίοι των Θηβών της ελληνικής Αιγύπτου και οι άποικοί τους στην Κολχίδα του Εύξεινου Πόντου.
Το γένος θειρας αποδίδεται στους θράκες. Το ότι η Κρήτη αναφέρεται πάλι με το διαφορετικό όνομα Θάρσεις, εξηγεί κάλλιστα την προσπάθεια των πολλών ετών προ τεμαχισμού να διχαστούν οι Κρήτες ώστε από τον εμφύλιο διχασμό να δικαιολογηθεί διεκδίκηση και κατοχή από ισραηλινούς ή άραβες ασχέτως.
Το ότι Ίωνες – ιαυαν, οι κρητες – θαρσεις, οι κύπριοι – κιττειμ, οι ηπειρώτες – δωδανειμ, και οι θράκες – θειρας, διαχωρίζονται από τους ελληνες, εξηγεί κάλλιστα τα κατωθι:
Την προγραμματισμενη μικρασιατική καταστροφή με ηγέτη τον Βενιζάλ ή Βιζεντάλ ο οποίος με σκόπιμους χειρισμούς προσάρτησε τα εδάφη των Ιώνων ή Ιαυάν, γενοκτονώντας τους Ίωνες.
Την προγραμματισμενη κρητική καταστροφή με φέρελπι ηγέτη τον Μτστκ, προοριζόμενο να διχάσει τους κρητες σε ‘’φιλοβασιλικούς’’ και ‘’αντιβασιλικούς’’.
Την προγραματισμενη κυπριακή καταστροφή με ηγέτη τον Κληρίδη, αργότερα τον Χριστόφια, ο οποίος μαζί με τον Ραούλ Ντενκτάς μεθόδευσαν την προσάρτηση της Κύπρου στο Ισραήλ.
Την προγραμματισμενη ηπειρωτική καταστροφή με ηγέτη τον Ππνδρ, γένους Μινέικο και Ζετκιν πολωνίας. Η Αλβανία προορίζεται να κάνει κατοχή ολης της ηπείρου μέχρι τα θεσσαλικά σύνορα.
Τελικά, την προγραμματισμενη θρακική και μακεδονική καταστροφή με ηγέτη τον Μτστκ.”