H ανακατετμημένη νέα τροχιά της Έρις την οδήγησε σε μια γέφυρα που βγάζει στην είσοδο μιας σήραγγας, σε κάτι μάλλον εγκαταλελειμμένα, όπως έδειχναν από μακριά, μωβ σπίτια σε καταπράσινα φυτρωμένο περιβάλλον.
Και τι να έκανε εδώ που έφτασε; Δεν ήξερε πόσο μακριά ή κοντά ήταν το σπίτι της, δεν είχε δυνάμεις και άλλα περιθώρια να φοβηθεί και να χάσει όποια ευκαιρία, παρα μόνο αν κάτσει και πάρει λίγο το χρόνο της να το σκεφτεί. Η ίδια διάλεξε την πορεία της και δεν θέλει να το μετανιώσει που δεν γύρισε κατευθείαν σπίτι της. Με τις πρώτες διερευνητικές ματιές αυτό το καινούργιο μέρος έδειχνε, τουλάχιστον, φιλόξενο.

Σχεδόν αμέσως, ξεχώρισε μια μορφή πάνω σε ένα ύψωμα. Έκπληκτη, ένιωσε στους υποδόριους δέκτες της τη λήψη μιας στιγμιαίας εκπομπής απροσδιόριστης οικειότητας. Ήταν ο Τσόκυ, ημίπληκτα ξαπλωμένος κάτω από ένα δέντρο σαν ελιά και ατένιζε το ατελείωτο κενό και τις πεπερασμένες πέτρες, που ταξιδεύουν σε τροχιά γύρω από τον κόκκινο ήλιο που ταξιδεύει σε τροχιά γύρω από τον κίτρινο ήλιο, συμπαρασέρνοντας τες.

Άραγε είναι ικανές οι τόσες περασμένες γενιές εξέλιξης να στέκουν υπαίτιες των μαγικών που χρειάζονται για να τους φέρουν μαζί σε ένα τόσο ταυτοχωροχρονοκοσμικό κοντά; Ή μήπως είναι μια απλή πλανητική σύμπτωση αφού όλα πεθαίνουν και γεννώνται ανασυγκροτώντας εκ νέου την ίδια διασκορπισμένη ύλη τους;
Όπως και να έχει, κάτι μαγικό τους έφερε κοντά, εκεί και τότε. Αισθάνθηκε άμεσα την μαγνητική ορμή, καθώς ανέβαινε κοντά του κάπως να θυμηθεί όλα όσα έχουν ξεχαστεί, ώστε να ξεχαστεί σε ότι θυμηθούν.

Στα ήσυχα, σε κάτι πεταμένα ερείπια παρακάτω, το ίδιο επεδίωκε και ο ανέμελος Ρο. Από την περιέργεία του, έψαχνε ανάμεσα στα αρχαία δείγματα να βρει αποδείξεις περί τούτης της ίδιας θεωρίας, περί γενεών και ειδών, παρελθόντος και παρόντος.

Απαντήσεις θα βρει στη πράξη, καθώς την ίδια ώρα οι καταδιώκτες της Έρι, οι Κερ, Βερ και Ρους, τον πλησιάζουν απειλητικά. Πλέον, μετά την παραπλάνηση που έφαγαν, ξαναβρήκαν τη μυρωδιά της και προσπερνώντας βιαστικά την γέφυρα μόνο εκείνος τους στέκει εμπόδιο.

Στην δίπλα διάσταση, σε μεσαία υψομετρική απόσταση, η Έρι και ο Τσόκι, χωρίς εμφανή εμπόδια ανάμεσα τους, ενώνουν τις οσμές τους σε μία κοινή αλλότρια. Λαχταρούν για αυτή την άλλου είδους τελετή, εκείνης του ερωτοχορού δύο ποδιών, που κανείς δεν τους έχει διδάξει, μάλλα νιώθουν πως γνωρίζουν, όπως γνωρίζει κανείς το τελευταίο χαμένο κομμάτι ενός γρίφου από το περίγραμμα του και μόνο, όντας τόσο τυχερός αν χάνει τις λεπτομέρειες.

Με την οξυδερκή του όραση, ο Ρόκυ ξεχωρίζει από μακριά τον ερωτοχορό άνευ λεπτομερειών και πλέον μετρά εκ νέου την κατάσταση. H εξίσωση δείχνει πως απαιτείται θυσία, εκκαθάριση, απαλοιφή κάποιου παράγοντα για την επαλήθευση και μόνο. Ας είναι εκείνος που θα τους δώσει λίγο χρόνο να βρουν λίγη ηδονή παραπάνω, είτε τους αξίζει είτε όχι, σκέφτεται.