Ταυτοχρονικά και ετεροχωρικά ένας κυνάνθρωπος βρίσκεται στους νιπτήρες της Μεγάλης Αίθουσας Μικρών Εδεσμάτων. Ο Τσόκι διαβάζει τα ιερογραφικά χαρακτικά. Διηγούνται την ιστορία που διαμόρφωσε την πραγματικότητα στην οποία ζούνε πλέον οι Χούμανς και οι Κυνάνθρωποι.
Κάπου αναφέρει την απόφαση της πρώτης άρσης των εθνών σε ένα, συμπεριλαμβανομένων πασών θρησκειών εις καμμία, το πέμπτο έτος Προ Διατομών. Προέβλεπε συν τοις άλλοις, την ιερογραφική χάραξη από λιθοξόους σε λίθινη μορφή των σχετικών μανιφέστων προς αποφυγή λήθης.
Γράφτηκαν στην απλή ελληνική παγκόσμια γλώσσα για την εις βάθος αφήγηση των λεπτομερειών και μοιράστηκαν στους λαούς το δυο χιλιάδες σαράντα ή αλλιώς πέμπτο έτος Προ Διατομών.

Τα περίπλοκα σχήματα φανερώνουν πως την εποχή που ανακαλύφθηκε ο πλανήτης Έρις, το δυο χιλιάδες πέντε Μετά Χριστών, στη Γη ζούσαν ακόμα οι τετράποδοι σκύλοι.
Μέχρι τότε, ελάχιστοι άνθρωποι και σκύλοι της Γης είχαν ακούσει τις ιστορίες κάποιων απομονωμένων φυλών, αυτοχθόνων ιθαγενών, όπως των Τσούκτσι, στον Αυτόνομο Θύλακα Τσουκότκα της Ρωσίας ή των Γκουνάϊ στην νοτιοανατολική Βικτώρια της Αυστραλίας, οι οποίοι μιλούσαν για τους χορευτές του ουρανού που κάποτε χόρεψαν όλο το χώρο μεταξύ της γης και του ουρανού, προκαλώντας πλημμύρες, μαζική υστερία και την τελική αποχώρηση του δημιουργού. Εκείνος από παλιά ζούσε στη Γη, αλλά όταν προκλήθηκε από τους γηραιούς, έστειλε την φωτιά του, τα σέλατα, να γεμίσει το χώρο και οι άνθρωποι τρελάθηκαν από το φόβο και λόγχισαν ο ένας τον άλλο. Πατέρες σκότωσαν τα παιδιά τους, άντρες τις γυναίκες τους και αδέρφια φαγώθηκαν αναμεταξύ τους. Μετά, η θάλασσα ανέβηκε στη στεριά και σχεδόν όλη η ανθρωπότητα πνίγηκε. Ο Μούνγκουν, με το όνομα, έφυγε από τη Γη και αναλήφθηκε στον ουρανό όπου και παραμένει.

Από τότε οι άνθρωποι κοιτούν όσο πιο ψηλά και μακριά μπορούν με όλο και καλύτερα εργαλεία, ώσπου στις αρχές του εικοστού πρώτου αιώνα, οι πλανητικές ανακαλύψεις σε αντιπαραβολή με τα γεγονότα της εκάστοτε εποχής τους, αποκάλυψαν τον κρυμμένο αλγόριθμο που κινεί τα νήματα.
Φάνηκε πως τίποτα δεν είναι τυχαίο, αφού με βάση τα χαρακτηριστικά που διέπουν κάθε ανακάλυψη πλανήτη, προαναγγέλλονται με την ονοματοδοσία του, κάποια θεότητα των αρχαίων Ελλήνων κάθε φορά, και οι αντίστοιχες εξελίξεις πάνω στη Γη.

Το κοινωνικό αντανακλαστικό με την ανακάλυψη και ονομασία του Ουρανού, το 1781, έφερε πρόοδο στη φιλοσοφία και τις επιστήμες αφού για πρώτη φορά επεκτάθηκε το ηλιακό σύστημα και μαζί του ο άνθρωπος.

Το 1801, την πρώτη νύχτα του νέου αιώνα, ανακαλύφθηκε η Δήμητρα, στη ζώνη των αστεροειδών, επεκτείνοντας τη διαθέσιμη ποσότητα γλυκού νερού στη γειτονιά. Αποτελείται κατά ένα μεγάλο ποσοστό από πάγο νερού, που σε ποσότητα είναι ίσως περισσότερο απ’ όσο το σύνολο του γλυκού νερού που υπάρχει στη Γη.

Η πρώτη μαθηματική ανακάλυψη πλανήτη, του Ποσειδώνα το 1846, ήρθε με την ιδέα του σιδηρόδρομου, εξερευνήσεις και αποικίες. Μορφολογικά μοιάζει με τον Ουρανό, πετρώδης με ωκεανό νερού και αμμωνίας σε ατμόσφαιρα υδρογόνου και ηλίου.

Η εύρεση του Πλούτωνα το 1930 συνδέεται με την πυρηνική ενέργεια, τα σύνορα και τον εθνικισμό, τους πολέμους και την εξερεύνηση του διαστήματος. Του τεράστιου καινούργιου κόσμου την ίδια χρονιά, που εκτείνεται πέρα από τον Πλούτωνα, ο οποίος μετετράπη από τελευταίος πλανήτης, πρώτος από τους πλανητοειδείς.

Η Γη ξεκινούσε τον 21ο αιώνα σε καθεστώς Έριδος.
Η ανακάλυψη της, το 2005, συνέπεσε με την εκπομπή ηλιακού άνεμου προς τη Γη, πανίσχυρων ρευμάτων σωματιδίων έμπνευσης, ταχύτητας έως 5 εκατομμυρίων χιλιομέτρων την ώρα. Υπό αυτή την επίδραση, το γήινο μαγνητικό πεδίο παραμορφώθηκε, καθώς συμπιέστηκε προς την πλευρά του Ήλιου, ενώ ταυτόχρονα επιμήκυνε την ουρά του προς την αντίθετη πλευρά. Ένα μέρος αυτής της τεράστιας ηλιακής ενέργειας μεταφέρθηκε στο γήινο μαγνητικό πεδίο και αποθηκεύθηκε σε μια σχετικά μικρή περιοχή της μαγνητικής ουράς. Το φως τους ήταν το αποτέλεσμα της πρόσκρουσης ενεργητικών ηλεκτρονίων και πρωτονίων στα μόρια της γήινης ατμόσφαιρας. Αυτό το ιδιαίτερα σπάνιο μωβ στέμμα του σέλαος εμφανίστηκε το 2004, ψηλά πάνω από το Harstad της Νορβηγίας, στη Σιβηρία, στην Ελλάδα και Ανταρκτική, ως ένας κύκλος γύρω από τον μαγνητικό πόλο της Γης.
Όταν πια το γήινο μαγνητικό πεδίο δεν μπόρεσε να αποθηκεύσει άλλη ενέργεια, το σύστημα αποφορτίστηκε εκρηκτικά, σαν βραχυκύκλωμα, με τη μορφή γεωμαγνητικών καταιγιδεών, οι οποίες, μεταξύ άλλων, προκάλεσαν την εξάπλωση του εντυπωσιακού σέλατος από τις δύο πολικές περιοχές σε ολόκληρη την επιφάνεια του πλανήτη.
Οι χορευτές της Έρις ήταν σαν οι παγκόσμιες αναμνήσεις όλων των ιστοριών όλων των εποχών, να πλημμύρισαν αργά και βασανιστικά τους ανθρώπινους νούς. Τους οδήγησαν να αλλάξουν πορεία και να μην επαναλάβουν τα ίδια και τα ίδια λάθη, ξανά και ποτέ ξανά.
Η ανθρωπότητα είπε στον εαυτό της πως οι ακραίες κοινωνικές εξεγέρσεις και η γενικότερη εξαθλίωση και “ανομία” που επικρατούσαν όλα τα προηγούμενα χρόνια έδειξαν τον τρόπο για την επανίδρυση κάθε υγιούς, δομημένης και ιεραρχημένης κοινωνίας. Οι άνθρωποι άργησαν αλλά σταμάτησαν, για λίγο, να σκοτώνουν τα παιδιά τους, οι άντρες αγάπησαν τις γυναίκες τους και τα αδέρφια συμφιλιώθηκαν.
Έγιναν ξαφνικά αρκετά έξυπνοι σε κάθε είδος ευφυΐας και οραματίστηκαν μαζικές ιδέες προσανατολισμένες στις ανάγκες τους, για ασφάλεια, για αυτάρκεια, αυτοδιάθεση και διαιώνιση. Αντίκρισαν τις τεχνολογικές, βιογενετικές, κοινωνικοπολιτικές ικανότητές τους υπό το νέο πρίσμα των επικείμενων νομοτελειακών κοινωνικοπολεμικών εξελίξεων και σταδιακά, βρέθηκαν μπροστά σε όλα τα εργαλεία που χρειάζονταν για να ολοκληρώσουν την επίλυση των νέων αλλά και των χρόνια συσσωρευμένων προβλημάτων τους.
Πολλές από τις ερωτήσεις τους βρήκαν απάντηση και έθεσαν ως κεντρικό άξονα περιστροφής, την εξαιρετικά αιρετική ιδέα του διαχωρισμού, μέσω τεμαχισμού του φλοιού του πλανήτη Γη, σε μικρά, μεσαία και μεγάλα, εξειδικευμένα, κομμάτια.
Πολλά από αυτά θα ήταν σε ομοιόσταση μέσα σε θόλους ώστε να φιλοξενούν ζωή, άλλα με εργοστάσια, κάποια για επικοινωνία και μεταφορές, άλλα μόνο με νερό και άλλα μόνο με έρημο. Γενικά, με όλα όσα μπορεί να φανταστεί ένας πλανήτης ότι χρειάζεται για να λειτουργήσει αποσπασματικά.

Μέσα από τα ύψιστα συμπαντικά επίπεδα που κατέκτησε η ανθρωπότητα, προωθήθηκε απο αναδύουσες παγκόσμιες εξουσίες πως κάθε άλλος τρόπος θα γεννούσε μικρότερους πολέμους, λιγότερες ταραχές, ηπιότερες επαναστάσεις, καταδικάζοντας την ανθρωπότητα στην φθορά έως εξαφάνισης, στην αιώνια αναμονή του συνεχώς αναβαλλόμενου τελικού πολέμου.