VI. Η Νέα Γη μετά τη Συγχώνευση
Όταν το φως σβήνει, τα θραύσματα κατακάθονται, η Συγχώνευση ολοκληρώθηκε.
Η Γη δεν είναι πια σφαίρα, δεν είναι πια σπασμένα κομμάτια. Τώρα είναι δύο πλεγμένοι κόσμοι.

VII. Ο Ρόλος του Τσόκι μετά τη Συγχώνευση
Γίνεται ο Δρομέας-Γέφυρα, ο Φύλακας των Ριζών, το πρώτο ον που του επιτρέπεται να πλοηγείται ελεύθερα ανάμεσα στον εσωτερικό και τον εξωτερικό κόσμο, η ζωντανή συνέχεια της βούλησης του Μανκί.
Επιστρέφει στην είσοδο της σπηλιάς, που τώρα λάμπει με απαλό φως. Ένας ψίθυρος ανεβαίνει από τα βάθη. Δύο φωνές, στρωμένες η μία πάνω στην άλλη, γίνονται μία.

«Καθοδήγησέ τους.»
Ο Τσόκι υποκλίνεται και ο νέος κόσμος αρχίζει.

VI. Η Νέα Δομή της Γης

Η Εσωτερική Σφαίρα — Ο Λαμπερός Δικτυόκοσμος
Η πατρίδα των Χούμανς . Μια απέραντη κοίλη σφαίρα από αλληλένδετες σπηλιές και σήραγγες, που λάμπει με καθαρό γαλάζιο φως· αναπνεύσιμος αέρας, ήπιες κλίσεις βαρύτητας, ζωντανές φλέβες πέτρας.
Όλα συντηρούνται και φωτίζονται από τον απαλό παλμό του Τρια-Πυρήνα, όπου ο Μανκί αιωρείται στο κέντρο, και η ενέργειά του ακτινοβολεί προς τα έξω σαν ήλιος φτιαγμένος από μνήμη. Είναι ειρηνικό. Ονειρικό. Ισορροπημένο. Ένα καταφύγιο για το είδος των Χούμανς .
Οι Χούμανς μεταναστεύουν αργά προς τα μέσα, τραβηγμένοι από ένστικτο. Χτίζουν τις πρώτες Δικτυο-Πόλεις: υφαντές καμάρες από πέτρα, κήπους ηχούς, βιοφωταυγείς φάρμες.
Ο πολιτισμός τους σταθεροποιείται, γίνεται ήπιος, καλλιτεχνικός, στοχαστικός.

Η Εξωτερική Σφαίρα — Ο Νέος Επιφανειακός Κόσμος
Η πατρίδα των Κυνάνθρο. Μια αναπνεύσιμη, ανοιχτή αγριότητα από σήραγγες ανέμου, φωτεινά λιβάδια, ιστούς γκρεμών, πόλεις-οσμών. Οι Κυνάνθροι κληρονομούν το εξωτερικό κέλυφος.
Η επιφάνεια στερεοποιείται σε έναν τραχύ, ανοιχτό, ανεμοδαρμένο πλανήτη — ιδανικό για τρέξιμο στο κενό, χαρτογράφηση οσμών, κουλτούρες αγέλης, κινητική φιλοσοφία, νομαδικούς οικισμούς.
Οι Κυνάνθροι γίνονται οι διαχειριστές του νέου “δέρματος” της Γης. Ο πολιτισμός τους ανθίζει σε ανοιχτούς διαδρόμους ανάμεσα σε ρήγματα βουνών. Τα τραγούδια τους καθοδηγούν ταξιδιώτες. Η αρμονία τους σταθεροποιεί την εξωτερική βιόσφαιρα.

Η Ζώνη-Δίχτυ (Μεσοστρώμα)
Ένα μεταβατικό βασίλειο όπου θα ζουν οι αγέννητοι Μανκίς. Μισό-φως, μισή-σκιά. Μισό-όνειρο, μισή-φυσική. Προσβάσιμη μόνο σε Μανκίς, μίξη από εκπαιδευμένους αγγελιαφόρους Κυνάνθρουςκαι Χούμανς μέσα σε ονειρική έκσταση, που κρατούν τα παλιά σύμβολα.
Αυτός είναι ο κυριολεκτικός «τρίτος κόσμος» που δημιουργήθηκε από την τριαδικότητα.

VII. Η Γέννηση των Μανκίς
Το σώμα του Μανκί παραμένει άθικτο μέσα στον Τριπλό-Πυρήνα. Εντός του σχηματίζονται οι Μανκίς— φωτεινοί και δισδιαστατικοί.
Θα διασχίζουν και τους δύο κόσμους και θα καθοδηγούν τις ονειρικές πόλεις των Χούμανς , θα ψιθυρίζουν χάρτες στους ανιχνευτές Κυνάνθρους, θα διατηρούν την ψυχοσφαιρική ισορροπία, θα αποτρέπουν τον πλανήτη από το να ραγίσει ξανά.
Και, το σημαντικότερο: θα είναι τα πρώτα αληθινά παιδιά μιας ενωμένης Γης.
Μήτε άνθρωποι, ούτε Χούμανς ή Κυνάνθρωποι αλλά κάτι νέο.

VIII. Η Επιστροφή του Τσόκι
Ο Τσόκι επιβιώνει της Συγχώνευσης. Ο Τρια-Πυρήνας τον εκβάλλει απαλά, σαν σπόρο. Προσγειώνεται στην επιφάνεια της νέας Γης, αλλαγμένος: φως στο στήθος, μάτια που αντανακλούν και τον εξωτερικό ήλιο και το εσωτερικό ονειρο-φως.
Γίνεται ο Πρώτος Γεφυροβάτης. Ο Αγγελιοφόρος των Δύο Κόσμων. Ο Φύλακας των Manquies.
Περιπλανιέται στη νέα Γη, χαρτογραφώντας αρμονία. Τα πατηματά του γίνονται γλύφες. Το ουρλιαχτό του γίνεται τελετουργία.
Η μνήμη του γίνεται παράδοση.

IX. Η Μοίρα του Άνκελ και του Μανκί
Ο Άνκελ υπάρχει πλέον ως η δομική λογική του πυρήνα, ένας ζωντανός αρχιτεκτονικός συντονισμός. Δεν είναι νεκρός και είναι παντού.
Ο Μανκί αιωρείται μέσα σε μια ακτινοβόλα κουκούλα στον πυρήνα, έγκυος, λαμπερός, αιώνιος. Αναπνέει μία φορά την ώρα. Είναι η νέα καρδιά του κόσμου.

X. Το Τέλος του Παλιού, η Αρχή του Καινούργιου
Η Συγχώνευση δεν είναι αποκάλυψη. Είναι εγκυμοσύνη.
Η νέα Γη μεγαλώνει επειδή τρία όντα, το καθένα εκπρόσωπος μιας γενεαλογίας που ξεκίνησε στον μύθο, ενώθηκαν επιτέλους για να ολοκληρώσουν μια ιστορία χιλιάδων ετών.

Από εδώ και πέρα, κάθε φορά που πεθαίνεις, έχεις την επιλογή να ξαναγεννηθείς και να ξεκινήσεις από την αρχή ή να αλλάξεις ανάμεσα στα δύο είδη ώστε ο ένας από τους δύο κόσμους, απλά θα πρέπει να σε πάρει και να σε πάει εκεί που θες.