Τα ιερογραφικά της μεγάλης σπηλιάς ορίζουν τα πλαίσια των φυσικών νόμων που διέπουν το Άνιμα Κει. Η ζωή με τον Αρί του δίδαξε την τεχνική της ανάλυσης μιας δυσμενούς κατάστασης ώστε να ανακαλύπτει τους συντελεστές μετατροπής της. Έμαθε να βρίσκει τον τρόπο για την επαναφορά του στην πραγματικότητα.
Τώρα στη ναυτική πορεία των μονόξυλων προς το νησί, μια βίαιη αποβολή αερίων από τον πισινό του προσφέρει την κατάλληλη αφορμή να συνέλθει έστω προσωρινά. Μέχρι που η επακόλουθη ακόμα πιο βαριά, σαν αστραποβροντή, θέτει ένα προσωρινό τέλος ή μια, μεσαίας διαρκείας, παύση στο παραλήρημα του. Μέχρι την επόμενη αστραποβροντή. Και την επόμενη. Το μέλλον σφραγίστηκε. Έρχεται καταιγίδα.
Ο Τζανιέτ μεταπηδάει σε μια έκσταση συνδυαστικής και αρχίζει να ενημερώνει την υπόλοιπη ομάδα για τα μελλούμενα. “Ο αέρας έχει ήδη αρχίσει, στροβιλίζεται και σε λίγο θα παρασύρει ιόντα ανάμεσα στα μαύρα σύννεφα, που ήρθαν από τα ανατολικά, και στην επιφάνεια της θάλασσας. Θα δημιουργηθεί συσσώρευση ηλεκτρικών φορτίων στα σύννεφα και διαφορά δυναμικού μεταξύ των αρνητικά φορτισμένων σύννεφων και της θετικά φορτισμένης θάλασσας.
Ο αέρας που υπάρχει μεταξύ τους είναι κακός αγωγός του ηλεκτρισμού και έτσι τα φορτία δεν θα μπορούν να κυκλοφορήσουν ώστε να εξουδετερωθούν. Κατά αυτόν τον τρόπο η διαφορά δυναμικού συνεχώς θα αυξάνεται και θα πάρει τιμές πάρα πολύ υψηλές. Όταν λοιπόν η διαφορά δυναμικού λάβει τόσο υψηλές τιμές θα γίνει διάτρηση του αέρα και ηλεκτρικός σπινθήρας. Τσαφ!
Από τα μαύρα σύννεφα θα ξεκινήσει μια αρχική αόρατη εκτόνωση, η οποία λέγεται εκτόνωση οδηγός, και θα προχωρήσει με γρήγορα βήματα και τεράστια ταχύτητα προς τη θάλασσα. Η θάλασσα θα απαντήσει με μια εκτόνωση αντίθετης πολικότητας, που ονομάζεται εκτόνωση ανάκλησης.
Σε λίγο θα συναντηθούν οι δυο εκτονώσεις. Οι διαδοχικές διακλαδώσεις των σχισμών είναι ικανές να πάψουν στα κεφάλια μας γιατί είμαστε το ψηλότερο αντικείμενο σε ανοιχτό χώρο! Ο κεραυνός μπορεί να εισχωρήσει στο σώμα μας από τα μάτια, τα αυτιά, την μύτη και το στόμα και να καταλήξει στην θάλασσα αφού διαπεράσει το νευρικό σύστημα και το αίμα. Η συνέπεια θα είναι το σταμάτημα της καρδιάς και των πνευμόνων, και ενώ η καρδιά μπορεί να επανέλθει μόνη της για τους πνεύμονες χρειάζεται τεχνητή αναπνοή.
Προτείνω να αντιμετωπίσουμε την συνθήκη, καταρχήν δένοντας τα μονόξυλα όλα μαζί, σε ένα σώμα.
‘Ηταν μόλις χθες που προετοιμαστήκαμε, για πρώτη φορά μαζί μετά από χρόνια, για την εκστρατεία στο νησί τρώγοντας για πρώτη φορά φασόλια σόγιας. Όπως ήπιαμε για πρώτη φορά όλοι μαζί, γάλα από φασόλια, έτσι τώρα μαζί θα κατέβουμε από το σώμα! Για πρώτη φορά στα χρονικά πρέπει να κολυμπήσουμε μαζί προς το νησί, με ώθηση ορδής από φασόλια σόγιας!”
Το ένα κιλό μαγειρεμένων ξηρών φασολιών σόγιας κάλυψε περίπου το ενενήντα τοις εκατό των απαιτήσεών των μελών της αποστολής σε πρωτεΐνη, γιατί ήταν πολύ πλούσια σε φυτικές ίνες. Ήταν τόσο πολύ καλή πηγή αντιοξειδωτικών φυτοχημικών ουσιών καθότι προήλθαν από τις ενυδρειοπονικές καλλιέργειες του Ρις Κερουσίτη, Είχαν μεγάλη περιεκτικότητα σε μέταλλα όπως ο φωσφόρος, το κάλιο, ο σίδηρος και το ασβέστιο, και δεν έδωσαν καθόλου χοληστερίνη γιατί είναι κατάλληλα για άτομα που προσέχουν την διατροφή τους.
Είναι αλήθεια πως τη νύχτα πριν την αποστολή ο Όϊαν Χούμους θαύμασε δημοσίως τον Ρις για πρώτη φορά επίσης, μετά από χρόνια. Η φακή του νερού που χρησιμοποιούσε στο σύστημα ενυδρειοπονίας του για να ταΐζει τα ψάρια ήταν μια πολύ καλή ιδέα. Ήταν τοποθετημένη σε ξεχωριστές καλλιεργητικός βάσεις με πιο ήπια ροή. Αναπτύσσεται σε ήρεμα νερά ενώ δεν είναι όλα τα ψάρια να έτοιμα να την λάβουν αμέσως ως τροφή. Έχει την δεύτερη μικρότερη ανθοφορία των φυτών στον κόσμο και μπορεί να περιορίσει την άλγη επειδή λόγω της ανάπτυξης προκαλεί σκίαση. Επιπλέει και πολλαπλασιάζεται άμεσα πάνω από το νερό γι να παράγει οξυγόνο για το νερό από το φως του ήλιου και για να καταναλώνει το οξυγόνο από το νερό σε συννεφιασμένες ημέρες και νυχτερινές ώρες. Τότε είναι και η καλύτερες ώρες για ξάφρισμα λίγης φακής του νερού σε δοχεία ή σακουλάκια και αποξήρανση ή καταψύξη για αργότερα ώστε να εξυπηρετήσει σαν τροφή για τα ψάρια.
Είναι σημαντικό να πούμε ότι η φακή του νερού καταναλώνει περισσότερα θρεπτικά συστατικά από τα άλλα φυτά. Η φακή του νερού διαθέτει ένα επίπεδο πρωτεΐνης σαράντα και πέντε τοις εκατό, ξεπερνώντας το επίπεδο της σόγιας. Επίσης διαθέτει τα απαραίτητα αμινοξέα.
Τελικά την τελευταία μέρα τους, η ομάδα έφαγε τα ξηρά φασόλια σόγιας, που αναπτύχθηκαν στα απορρίμματα και τις εκκρίσεις των ιχθύων που θράφηκαν από τη φακή του νερού. Πίνοντας το γάλα τους, οι επτά πιλότοι έβαλαν στο πιάτο τους και στο ποτήρι τους μια πρωτεΐνη υψηλής βιολογικής αξίας, παρόμοια με αυτήν του κρέατος. Τα φασόλια, εξάλλου, μαγειρεύτηκαν από τη Φυ’σό με το σωστό τρόπο, αντικαθιστώντας επάξια την πρωτεΐνη του γάλακτος και του μοσχαρίσιου συκωτιού.
Ο Όϊαν είχε πάντα τις αμφιβολίες του για την απότομη ανέλιξη της Φυσό στο ταμπούρι του μεγάλου δέντρου και διαμαρτυρήθηκε τόσο έντονα μπροστά στο καινοτόμο σχέδιο διάσωσης του Τζάνιετ του έμπειρου επόπτη, που ούτε ο Αρί μπόρεσε να τον συγκρατήσει. “Αυτό δεν είναι σχέδιο, αυτό είναι άλλη μία επιστημονική κοροϊδία! Ο Αρί μπορεί να αναλάβει αυτή τη δύσκολη δουλειά να φτάσουμε στο νησί σώοι. Αρκεί να τοποθετηθεί εκείνος ρυθμιστής και να μας τραβήξει με το δυνατό του κουπί. Ήμουν επιφυλακτικός με τη συμμετοχή του προχυρώματος της μικρής σπηλιάς στην αποστολή και τώρα θα με πείτε καχύποπτο. Στις τελετές πριν ξεκινήσουμε εμποτίσατε το γάλα από τα φασόλια με κάτι που μύριζε και τώρα κάνουμε σαν τρελοί. Έχει γίνει δολιοφθορά!”
Η αντιδικία ξεπέρασε τα όρια. Τα λόγια του Όϊαν ακούστηκαν τόσο προσβλητικά ώστε ο Ρις κλέβει τον λόγο για να αμυνθεί υπέρ της επιλογής του τελευταίου γεύματος πριν την εκστρατεία. “Για περιμένε λίγο! Επέτρεψε μου Τζανιέτ να παρέμβω και να εξηγήσω στον Όϊαν δυο πράγματα. Πρέπει να έχεις μάθει ήδη τον τρόπο που τα φασόλια σόγιας καταφέρνουν να αναπτυχθούν και να μαγειρευτούν, όλα μαζί. Ε, λοιπόν, έτσι και εμείς, αν και χωρισμένοι, πρέπει να τα βγάλουμε πέρα.
Για πολύ καιρό η εσωτερική διαμάχη της φυλής μας ανάγκαζε να προετοιμαζόμαστε χωριστά το κάθε ταμπούρι, για τουλάχιστον ένα ανοιξιάτικο μήνα, για τις καλοκαιρινές μάχες με τους πειρατές. Τώρα πάλι χάνουμε χρόνο συνεχίζοντας στον ίδιο σκοπό.
Ένα σωστό μαγείρεμα για τα ξηρά φασόλια από σόγια προϋποθέτει μόλις ένα ολονύκτιο μούλιασμα σε νερό και βράσιμο επίσης, μέσα σε νερό στον φούρνο για μόνο σαράντα λεπτά της ώρας. Σε διαβεβαιώνω πως το πρώτο βράδυ που ενωθήκαμε ξανά μετά από τόσα χρόνια, κανένας δεν πλησίασε τα φασόλια που μούλιαζαν. Ήμασταν όλοι ολονυκτίως μαζεμένοι στην ίδια φωτιά σχεδιάζοντας την εκστρατεία. Προκύπτει, λοιπόν, πως στα φασόλια σόγιας που καταναλώσαμε δεν προστέθηκε, ούτε αφαιρέθηκε τίποτα λιγότερο ή περισσότερο από ήδη χαμένο πολύτιμο χρόνο!”
“Εντωμεταξύ, παρατηρώ κεραυνούς στο νησί που δεν ακολουθούν το μακρόστενο πρότυπο με την φορά από πάνω προς τα κάτω που ανέφερα προηγουμένως! Είναι σφαιρικοί σαν φωτεινές σφαίρες, διαμέτρου από μερικά εκατοστά ως μερικά μέτρα, και αιωρούνται λίγο πάνω από το έδαφος για μερικά δευτερόλεπτα. Μάλλον σχηματίζονται σφαιρικοί, όταν τα πυριτικά πετρώματα του εδάφους εξαερώνονται από ανάποδους κεραυνούς, με φορά από κάτω προς τα πάνω.!” διακόπτει ο Τζανιέτ για να συμπληρώσει ξανά ο Ρις.
“Πάλι στεκόμαστε τυχεροί γιατί αυτό το φαινόμενο είναι εξαιρετικά σπάνιο και πολύ δύσκολα ανιχνεύσιμο! Θυμάμαι μια πραγματικά πολύ ενδιαφέρουσα όσο και εντυπωσιακή ανακάλυψη που έκανα με τη βοήθεια ενός διαστημικού τηλεσκοπίου. Διαπίστωσα πως στους αποτυχημένους καφέ νάνους εξελίσσονται παρόμοιες ακραίες καιρικές συνθήκες. Τρομερές θύελλες όπου μαίνονται πολύ μεγάλης έντασης τυφώνες που συνοδεύονται από εκτυφλωτικές αστραπές με κεραυνούς ενώ επίσης βρέχει λιωμένο σίδερο και χιονίζει καυτή άμμο!
Οι γιγάντιοι αυτοί πίδακες τελικά δεν παράγονται μόνο στους καφέ νάνους αλλά και στη Γη, αλλά και σε άλλους πλανήτες, όπως στις ατμοσφαιρικές συνθήκες που επικρατούν στον Δία, στον Κρόνο και στην Αφροδίτη.”
Εντελώς ζαλισμένος από τους εκσφενδονισμούς γνώσεων, ο Όϊαν δείχνει κατευνασμένος αλλά έκπληκτος διαπιστώνει πως πλέον είναι ικανός να αντιληφθεί την πορεία των σκέψεων των συντρόφων του. Συμπληρώνει με την πλέον ανησυχητική θεωρητική διαπίστωση πως οι σφαιρικοί κεραυνοί ίσως να προέρχονται από τον Δία! “E, κύριοι επιστήμονες της μικρής σπηλιάς, ίσως ο πλανήτης Δίας να ακτινοβολεί και να στέλνει περισσότερη ακτινοβολία από τον ήλιο στην Γη μας. Όταν τα μόρια του ήλιου και του Δία συγκρουστούν πάνω στην ατμόσφαιρα της γης, ανοίγουν δρόμοι. Αυτοί οι δρόμοι για μια απειροελάχιστη στιγμή είναι άδειοι, και τότε βρίσκει την ευκαιρία η συγκεντρωμένη δύναμη της καταιγίδας να εκτονωθεί, δημιουργώντας τον Κεραυνό!”
“Εντυπωσιακή η νεόδμητη κατεύθυνση των σκέψεων σου Όϊαν, μα έχεις αφήσει στην άκρη ένα από τα πιο βασικά δεδομένα! Είναι νύχτα και έρχεται καταιγίδα! Μήτε ήλιος μήτε σελήνη φέγγει πια!” δεν άργησε να αποκριθεί ο Ρις και να γελάσουν οι υπόλοιποι αναγκάζοντάς τον Όϊαν να σκύψει με ντροπή το κεφάλι του απογοητευμένος αφού νόμιζε την ιδέα του σπουδαία.
“Έτσι όπως πάμε σε λίγο θα ξημερώσει και εμείς ακόμα θα κωπηλατούμε στη βροχή και στα κύματα!” ακούστηκε να φωνάζει εν μέσω αστραποβροντών, κεραυνών και πορδών η Φυσό ενώ η καταιγίδα είχε ήδη φτάσει να ξεσπά πάνω από τα κεφάλια τους.
Ο ήχος του αεροσκάφους πάνω από τα κεφάλια της πανικόβλητης νηοπομπής ακούστηκε συγκεχυμένος με τις φωνές και τους ήχους που παρήγαγε η ομάδα και τους φωτορυθμικούς κεραυνούς της καταιγίδας, σε μια χασμωδία εκκωφαντικών συχνοτήτων.
Η αλεξίπτωτη ρίψη της αεροσυνοδού Τρίνα από το αεροσκάφος, ήταν το μέρος του σχεδίου που η ομάδα θα περίμενε στο νησί για ενισχύσεις και εφοδιασμό. Κανείς δεν την άκουγε να πλησιάζει και η καρδιά της μες στο στήθος πάγωσε. Τα δυνατά ρεύματα του αέρα που φυσούσαν εκεί ψηλά ήταν αρκετά να ανακατευθύνουν τη βολή προς τα επτά μονόξυλα.
Αναμενόμενα, η Τρίνα στη προσγείωση τα έκανε θάλασσα. Για να προφτάσει την καταστροφή της, άρχισε να παίζει το κέντρο βάρους της σε ρυθμό που είχε διδαχθεί από τον Όιαν. Ήταν ο μόνος τρόπος που ήξερε για να σώσει την κατάσταση και τουλάχιστον προσπάθησε. Μια δεξιά διάταση, δύο αριστερές, μια επίκυψη και από την κύφωση στη λόρδωση.
Η σύγκρουση των εμπρόσθιων αερόσακων της με το κεφάλι του Όϊαν προκάλεσε ανύψωση στο μονόξυλό του. Οι κρυστάλλινες θηλές της τον αποκεφάλισαν και η κόκκινη θάλασσα τους διεκδίκησε.
