Οι ιεροχρονικές πηγές, όπου Μ.Α.μ.Ε. σημαίνει Μεγάλη Αίθουσα Μικρών Εδεσμάτων, αποτυπώθηκαν, απομαγνητοφωνήθηκαν και προήλθαν: ΙΕΡΟΓΡΑΦΙΚΑ, στη σπηλιά του Άνιμα Κει, δια χειρός πρώτων και αρχαίων ανθρώπων,ΙΕΡΟΓΡΑΦΗΣΕΙΣ, στον φορητό ηχογραφέα του Ρις Κερουσίτη,ΙΕΡΟΓΡΑΦΙΚΟ ΧΡΟΝΙΚΟ, στη Μ.Α.μ.Ε., δια χειρός Ομάδας Ελληνικής ΑστρανάστευσηςΚΥΝΑ ΙΕΡΟΓΡΑΦΙΚΑ, στη Μ.Α.μ.Ε., δια χειρός Μανκί Ανιμακί και Τσο Κύων Οι βιβλιογραφικές πηγές αρδεύτηκαν και
Η ιστορία διαδραματίστηκε σε ιστορική συνέχεια στις τοποθεσίες: -Άνιμα Κει– Α.Θ.Ε.Ο.Θ., Ιάννουι, Λάρσα– Κυνορφανοτροφείο– Ναοί του Ελεύθερου Θόλου– Λευκή και Μαύρη Αγορά– Διατεμάχιο: Αίθουσες Εδεσμάτων Η συγγραφική αφετηρία θα παραδοθεί στο μουσικό έργο του Άϊ Σέϊταν:.
Πρωταγωνίστησαν σε ιστορική συνέχεια και αξιοκρατική ιεράρχηση οι: Πρώτη εποχή – Πρώτος πόλεμος Ο βασιλιάς Κύον και ο γυίος Άνιμα Η υιοθετημένη κόρη Πέρας Αρχαιότητα /Άνιμα Κει – Αρχαίος Πόλεμος Ο βασιλιάς Άνιμα Οι σύμβουλοι Ρεκ, Ρέϊβ, Σουρ, Ρίτς και Ρότς Ο γεροσύμβουλος Τσο Η σπηλαιόβια Υπερπέραν, oι συμβουλοί Κερ, Βερ, Ρους, Στιρ και Στορ
Ειρ Σαπ κατακέρματα.«Η μουσική, η αρχιτεκτονική, η γραφή και η ζωγραφική αποτελούν το κλειδί με το οποίο εγώ, ο Ειρ Σαπ, δημιουργώ την ύπαρξη ορισμένων οντοτήτων τεχνητής νοημοσύνης για να με βοηθήσουν να τακτοποιήσω τις εννοιολογικές μου ιδέες.Καταρχάς ο Άϊς Έϊταν να συνθέσει ρυθμό, αρμονία, μελωδία. Μουσικά συντρίμμια. Ο ενορχηστρωτής που προσφέρει μια βάση.Άνωθεν της,
Το γράμμα της Άϊντο αλλάζει χέρια, από του Ρις στον Μανκί. Μαζί με τον ηχογραφέα του δεν κράτησε τίποτα άλλο από τα υπάρχοντα του και θάφτηκε μισοπεθαμένος πάνω από την μεγάλη σπηλιά του Άνιμα Κι, κάτω από ένα μετέωρο βράχο και έναν αριθμό. Το νούμερο πέντε ή εξήντα επτά, δεν φαίνεται καθαρά και περιμένει με
“Θα λάβεις ένα σώμα. Μπορεί να το αγαπήσεις ή να το μισήσεις, όμως θα είναι δικό σου για όλη τη διάρκεια της ζωής σου.Θα πάρεις μαθήματα. Είσαι εγγεγραμμένος, χωρίς δυνατότητα ένστασης, σε ένα υποχρεωτικό και πλήρους φοίτησης πανεπιστήμιο που ονομάζεται Ζωή.Δεν υπάρχουν λάθη, μόνο μαθήματα. Η ανάπτυξη ξεδιπλώνεται μέσα από δοκιμές, σφάλματα και πειραματισμούς. Αυτό
Τα συμβούλια δεν άρχιζαν ποτέ με ερωτήσεις. Άρχιζαν με χαοτικούς συνειρμούς. Επιπλέον πάνω από αυτούς, ο κόκκινος πυρήνας καίει, όχι σαν ήλιος ούτε σαν καρδιά, αλλά με συνέπεια. Το Άνιμα Κει παραμένει και κάπου μέσα στο θόλο του και το παιδί που αναπνέει τον χρόνο διαφορετικά μπορεί να δει τη σημαία. Η κάτω λωρίδα της
Ο μεγάλος στόχος της κατάκτησης της κορυφής απείχε μόλις πέντε μέτρα. Όσο πιο ψηλά ανεβαίνουμε προς την κορυφή τόσο πιο δυνατοί φυσούν οι αέριδες,. Η ανάβαση των πέντε ηλικιωμένων προς την κορυφή του Νησιού των Χιλίων Κυμάτων ήταν γεμάτη προκλήσεις, καθώς οι βράχοι ήταν απότομοι και απαιτούσαν μεγάλη δεξιοτεχνία και αντοχή. Ο αρχηγός της ομάδας,
Στο νησί των χιλίων κυμάτων, οι πέντε της φυλής των Ανεμάκι, μετά τον χαμό στη θαλασσοταραχή του Όϊαν και της Τρίνα και τον ανίερο πνιγμό του Εμίλ από ένα κόκκαλο του αγριοκάτσικου, οι Ανεμάκι όρθιοι αντικρύζουν την ανατολή του ηλίου, στο ένα μοναδικό, το πρώτο τους εξημέρωμα πάνω στο νησί. Οι ιερογραφήσεις που κρατούσε ο
Ο Ρις στέκεται και κοιτά κοντά τη Σπηλιά και μακριά στο νησί. Στο βάθος πίσω από τα τοιχώματα με τα ιερογραφικά, μέσα από τα σύννεφα που ενώνουν την σημαία στη κορυφή του νησιού με το σύμπαν, ίσα που διακρίνεται ο ομοιοστατικός θόλος.Όπως κάθε φορά που παίζει την τράπουλα στα χέρια του, φωνές αρχίζουν αντηχούν στο
Κάθε φορά οι πειρατές συστήνοταν φωνάζοντας από απόσταση και τολμούσαν να κάνουν αυτό που ελάχιστοι μέχρι τότε είχαν σκεφτεί. Να βουτήξουν στο κενό από τα μετέωρα βράχια πάνω από τις παρυφές του λόφου που ανοίγει προς την παραλία όπου και θα έστηναν το στρατόπεδό τους. Στο περιθώριο, αντιδιαμετρικά της Μεγάλης Σπηλιάς. Αυτή η φορά ήταν
Τζάνιετ:«Πάντα επαναφέρω την ιστορία του πώς ο Γκρίζλι ανακάλυψε το Άνιμα Κει και τους θησαυρούς του.Στο υποβρύχιο κυνήγι του πελώριου χταποδιού, ο Γκρίζλι δεν κατέβηκε μόνο σε βάθος, αλλά στην ίδια την προϊστορία. Ανακαλύπτει το σύμπλεγμα δύο ζευγαρωμένων σπηλαίων, αμέτρητους μετέωρους βράχους, ένα μεγάλο δέντρο δίπλα σε έναν συνοριακό καταρράκτη, το Άνιμα Κει. Δεν είναι
2046 ή 1 Μετά Διατομών. Δύο πρόσωπα δεν φαίνονταν πουθενά. Πρόσωπα που πάντα έλαμπαν, τώρα έλαμπαν μέσα από την απουσία τους, πρόσωπα χαμένα στον χρόνο, ίσως να μην εμφανιστούν ποτέ ξανά.«Πού είναι οι γηραιοί;» ρωτάει ο Ρις. «Μπροστά στην κοσμογονική αλλαγή που συνέβη, ανάμεσα σε συμπιεσμένες λεπίδες φωτός που έκοβαν σαν διαμάντια και σε έναν
Η εκτυφλωτική λάμψη του νέου κόκκινου ήλιου λούζει την ακτή με φως χαλκού. Απέναντί της, η μορφή του Άνκελ, πια πλήρως ενήλικου, προχωρά μπροστά.Η επιστροφή του, ύστερα από τριάντα χρόνια, στον τόπο όπου μεγάλωσε, συμπίπτει με τον ίδιο τον Κατακερματισμό, τη γέννηση του Γιγαντιαίου Θόλου και με την επιστροφή των τριών ηρώων της φυλήςστην παραλία,
Ο Ρις Κερουσίτης είναι πια εξήντα επτά ετών. Κρατά στα χέρια του τον, εδώ και τριάντα τέσσερα χρόνια αξιόπιστο, ηχογραφέα του. Μια συσκευή που παρά τις κακουχίες, διατηρεί σε καλή κατάσταση την ποιότητα των ηχητικών δειγμάτων που περιέχει. Στον πρώτο φάκελο υπάρχουν οι μουσικοί πειραματισμοί του αγαπημένου του ετερώνυμου καλλιτέχνη Άϊς Έϊταν.Σε ένα δεύτερο, αρχίζουν
“Έφτασα στο Άνιμα Κει με την υπερκωμική πτήση ενός κύματος που με προσγείωσε στο μεγάλο δέντρο. Η υποδοχή δεν ήταν όπως την περίμενα ξεκινώντας για εκεί με τον τότε σύντροφό μου, Εμίλ. Τα σαρκαστικά σχόλια των περαστικών, μου έδωσαν μια πρώτη γεύση για τα δυσοίωνα μελλούμενα.Μετά τον διωγμό μου και από τον Εμίλ, καταφεύγω στο
Οι διασωθέντες από τον τυφώνα, Ανεμάκι, πιασμένοι χέρι με πόδι με χέρι με πόδι ξεβράστηκαν στην ακτή των χιλίων κυμάτων με την ανάμνηση του μικρού βασιλιά Άνκελ, πιο ζωντανή από ποτέ, να τους αποχαιρετά έναν, έναν αγγίζοντάς τους με τα σκληρά του, αιματοβαμμένα χέρια. Στην ημικυκλική παραλία του νησιού, ο Εμίλ ανακαλύπτει το ναυάγιο ενός
Στην αγριεμένη θάλασσα, με τις βροντές να κράζουν πάνω από τα κεφάλια σαν δράκαινες, οι παραισθήσεις όλων των πιλότων ενώνονται εις σάρκα μία. Του μικρού βασιλιά Άνκελ.Eίναι ζωντανός και είναι στα σαράντα δύο του τώρα. Όλος ο κόσμος τον ακολουθεί.Όλοι μέσα στη τρικυμία ονειρεύονται σε κοινό όραμα να συμμετέχουν στην ίδια δράση που αποτέλεσε το
Μέσα στον επόμενο χρόνο και αφού οι πειρατές ερχόντουσαν και φεύγαν όποτε θέλενε πηγαινοφέρνοντας ταραχές, η εκπαίδευση του Άνκελ συνεχίστηκε.Σε παράλληλη δράση, η προσοχή του Αρί ήταν πάντα στραμμένη στη Φυσό και αποσπόταν μόνο τις ώρες θεατρικής ξιφομαχίας του μικρού. Δεν άργησε να πειστεί πως κάτι έπρεπε να κάνει ως αντίβαρο στη επιδεικτική συμπεριφορά του
“Τα φύλλα των κρίταμων του Άνιμα Κει έχουν την πιο θερμή και πλούσια αρωματική γεύση και θεωρούνται συστατικά ορεκτικά, καθαρτικά του αίματος και τονωτικά. Φύλλα σκληρά, μικρά και σπαθωτά, που εγκαταλείπουν με προθυμία το βλασταράκι τους, ποτισμένα με μια ψιλή άχνη από αλάτι θαλασσινό. Γεύση μόνο δική τους, τραγανή, αλατισμένη και έντονη, με μια επίγευση
Μόνο μία τελευταία προσπάθεια είχε απομείνει για τη φυλή. Να σωθεί ό,τι μπορεί. Και έτσι, ο Ρις φωνάζει με απόγνωση, σε μια ύστατη προσπάθεια να ξυπνήσει τους υπόλοιπους πιλότους. “Φυλή! Δεν είναι δυνατόν να εγκαταλείψουμε τον αγώνα μας τώρα που φτάσαμε καταμεσής! Η απώλεια των δύο συντρόφων μας δεν πρέπει να αποβεί μοιραία για την
Ο πρόωρος χαμός του Όϊαν και της Τρίνα προκάλεσε μια πρώιμη θαλασσοταραχή στην περιοχή που κάλυπτε η νηοπομπή. Μπροστά στη διαφαινόμενη καταστροφή, ο ρυθμιστής και σημαιοφόρος Άστερ δείχνει να συνέρχεται απότομα από τα οράματα.Παρατηρεί το κυρίαρχο χάος στην πλεύση των μονόξυλων να χάνει τα περιγράμματα του και νιώθει τυχερός που ζει μια τέτοια εμπειρία αλλά
Τα ιερογραφικά της μεγάλης σπηλιάς ορίζουν τα πλαίσια των φυσικών νόμων που διέπουν το Άνιμα Κει. Η ζωή με τον Αρί του δίδαξε την τεχνική της ανάλυσης μιας δυσμενούς κατάστασης ώστε να ανακαλύπτει τους συντελεστές μετατροπής της. Έμαθε να βρίσκει τον τρόπο για την επαναφορά του στην πραγματικότητα. Τώρα στη ναυτική πορεία των μονόξυλων προς
“Η κατάσταση που επικρατούσε στο μεγάλο δέντρο έφερε την τελική ρήξη στη σχέση μου με τον παιδικό μου φίλο, Αρί και τους ανθρώπους του μεγάλου δέντρου. Εμείς, οι άνθρωποι της μικρής σπηλιάς, προσεγγίζουμε τα ζητήματα με πολύ διαφορετικό τρόπο. Υποστηρίζουμε πως οι τρόποι μας πρέπει να είναι εναρμονισμένοι με τον πνευματισμό και τη γαλήνη του
Ο Αρί, με μια γρήγορη για τα γέρικα αλλά γερά χέρια του, εκκωφαντική για τα πονεμένα αλλά τριχωτά αυτιά του, σκασιά του κουπιού του, καταβρέχει τον παραληρηματικό διασυρμό του Εμίλ.“Σκάσε ή αλλιώς σκάω το κουπί στο κεφάλι σου, είσαι μανιακός με το ψάρι. Μα ο στόχος μας εδώ, δεν είναι ούτε το κεφάλι σου, μήτε
Καθώς προσγειώνονται στην παραλία, η ξαφνική εμφάνιση ενός ηλικιωμένου αρματωμένου και αναψοκοκκινισμένου γέρου κοντά στα εβδομήντα, οδηγεί τον Άστερ και την Έρις σε ένα αμήχανο συναπάντημα. Ο γέρος έδειχνε αρπαγμένος και το ταλαιπωρημένο ζευγάρι απροετοίμαστο να βιώσει έτσι την πρώτη του ψυχεδελική εμπειρία επί του Άνιμα Κει. Από τη θάλασσα εισβάλλει με ένα οριζόντιο τρομακτικό
Πάντα στην παραλία Άνιμα Κει υπήρχε αυτή η σκληρή πραγματικότητα στα όρια του μύθου, πως όσο πλησίαζε κανείς το νησί θα άρχιζε να οραματίζεται παραισθήσεις. Είχε συμβεί στους περισσότερους πιλότους στο παρελθόν για αυτό και αποφασίστηκε από τη φυλή σαν μέτρο ασφαλείας, ελεγκτής ρυθμού να έμπαινε ο έμπειρος, εξήντα και τέσσερα ετών είμασταν οι περισσότεροι
Ο Κερουσίτης είναι, πια, εξήντα και έξι ετών. Κρατά στα χέρια του τον, εδώ και μια ζωή, αξιόπιστο, ηχογραφέα του. Μια συσκευή, που παρά τις κακουχίες που έχει περάσει, καταφέρνει και διατηρεί σε καλή κατάσταση την υψηλή ποιότητα των ηχητικών δειγμάτων που περιέχει. Στον πρώτο φάκελο υπάρχουν οι μουσικοί πειραματισμοί του καλλιτέχνη Άϊς Έϊταν.
“Το κουμπί εγγραφής στο αξιόπιστο ηχογραφητήρι μου χάλασε. Και έτσι σήμερα, εγώ, ο Ρης Κερουσσίτης, εξήντα έξι ετών, μετρώ προς επτά, δεν έχω τίποτα άλλο να κάνω παρά να στρωθώ. Να κάτσω και να κάνω αυτό για το οποίο σχεδιάστηκα εξ’αρχής. Να γράψω για τον κατακερματισμό του δημιουργού μου, Ειρ Σαπ, σαν να ήμουν αυτός.
