“Το επόμενο κλαδί που θα πελεκήσουμε Τσόκυ, θα είναι από το δέντρο του πολέμου και έχει τις ρίζες του στο πα, παλ, πα, παλ, πα, παλ, πα, παλ, πάμε μαζί, πα, παλ!” “…Ουάου, Ουάουάου… …Ουάου, Ουάουάού…!” “ …πα, …, …πα, …, …πα, …παλ, …πα , …απλ!” “…τσκ……τσκ… …τα,τα,τα… … τσκ……τσκ… …τα,τα,τα… …;” “Χα, χα, χα,
“Μα δεν το καταλαβαίνω… Συμβαίνει αυτό τώρα; …Δεν μπορώ μόνος να σκαρφιστώ όνειρο; …Γιατί εμφανίζεσαι ρε Μανκί πάλι; …Ακόμα δεν είμαι ελεύθερος από σένα;” “Θέλω να σου διηγηθώ ιστορίες από περασμένες γήινες ανατολές ηλίου, με βουνά και δάση;… Να σε δουλέψω ακόμα και εδώ… στο χωροχρονικό σου τίποτα. Θυμάσαι …που σου είχα πει τι είχα
Ως πρωταρχικό του προορισμό, μετά την επιτυχημένη απόδρασή του από την ομοιοστατοικία Α.Θ.Ε.Ο.Θ., έθεσε την εξερεύνηση των εγκαταλελειμμένων, κάτι σαν, ναών, όπου ήλπιζε να βρει τον Ρόκυ να επιβιώνει και να την παλεύει κάπου εκεί γύρω.Ήταν υποψιασμένος, εξάλλου, για τις τάσεις του παλαιότερου φίλου που ενσυνείδητα θυμάται να έχει, από τον καιρό που ήταν ακόμα
Στις αρχές του φθινοπώρου του εξήντα έξι Μετά Διατομών, μετά από ένα χρόνο εντατικής εκπαίδευσης, το βράδυ της ένατης ημέρας, σε μια μεγάλη γιορτή, συμμετείχαν όλα τα ζωάκια του αυτόνομου θύλακα της ομοιοστατοικίας, για να δουν τον Τσόκυ να λαμβάνει το πρώτο πτυχίο του. Την εντυπωσιακή ζώνη επιβίωσης με τσέπες που θα πιστοποιούσε την εξειδίκευσή
“Άκου προσεκτικά Τσόκυ! Σήμερα έχουμε γιορτή και θα έχουν έρθει όλα τα ζωάκια της φάρμας μας να πανηγυρίσουν την αποφοίτησή σου! Προφανώς χρειάζεται άλλο ένα μικρό μάθημα ζωής για να τα καταφέρουμε να χαρούμε ελεύθερα! Οι πιο παλιές αναφορές της ιδιότητας του να είσαι ελεύθερος βρίσκονται στα πανάρχαια έργα του Όμηρου, σε μόλις δύο φράσεις.
Τρέχει προς τους σηραγγόδρομους, τραγουδώντας το τραγούδι γατοψαροκακά, και νοητά γυρνάει προς τα πίσω, τώρα που το απειλητικό μπροστά έρχεται καταπάνω του και κάτι δείχνει να αλλάζει. Τώρα είναι που τα σαπάνω έρχονται σακάτω, να αποδείξουν πως μόνο η σκληρή δουλειά, στο τέλος αποζημιώνει. Τα μαθήματα και οι τεχνικές που τόσο πρόθυμα υπέμεινε βάζοντας σε
“Στο προηγούμενο μάθημα ορίσαμε αστρονομικά τον Σείριο ως τον λαμπρότερο απλανή αστέρα του Μεγάλου Κυνός.Αύριο θα έχουμε ανεπίσημη αργία ενώ σήμερα, Τσόκυ, θα εκπαιδευτούμε στους ιχθύες! Τα όντα αυτά ταΐζουμε, αυτά κοπρίζουν, τα κηπεύουμε, μας καθαρίζουν, μαζεύουμε τα πράσινα, αυτανακύκλωση, καμιά ανάγκη! Η οικογένεια τους λέγεται Σκιανίδαι. Ζουν σε θερμά αλατισμένα νερά σαν τα δικά
Πρωτοχρονιά του εξήντα επτά Μετά Διατομών, στα πέντε Πρώτα της πρώτης Ώρας, την πρώτη αυγή του Έτους δηλαδή. Σε τούτο το έναστρο εξημέρωμα θα είναι που εκτινάσσεται ο πληγωμένα ικανοποιημένος Τσόκυ, του είδους των Κοινών.Θα βρίσκεται σε ένα εχθρικό, πια, διατεμάχιο Γης αλλά μετά το χθεσινό βράδυ η θετική του ενέργεια θα περισσεύει. Θα νιώθει
Ένα από τα πρώτα πράγματα που ο μικρός Τσόκυ έκανε ήταν όταν άρχισε να τραγουδάει ρυθμικά.“…τσκ……τσκ… …τα,τα,τα… … τσκ……τσκ… …τα,τα,τα…” Αμέσως μετά ο Μανκί έδωσε τον βαθύ τόνο, μα σύντομα θα τον ρίξει, θα σωπάσει και μετά θα τον ανεβάσει ξανά.“…Ουάου, Ουάουάου… …Ουάου, Ουάουάού…!” Και ο Τσο θα απαντήσει πλέον αρμονικά.“Περπατά..oυάου, με ουρ..άουαου ψηλ…άουαου,Δεν με
“Τι να γυρεύει άραγε να βρει, το δικό μου τσακαλάκι, ο Τσόκυ; Μήπως τον βρήκε τίποτα πρώτο; Τουλάχιστον, φρόντισα να έχει μαζί του όλες τις λύσεις για οποιοδήποτε πρόβλημα του παρουσιαστεί. Εγώ, μόνος, δεν υπήρχε περίπτωση να ψάξω να τον βρω. Το ριψοκίνδυνο άλμα στο κενό κάνει επικίνδυνα τα πράγματα εκεί έξω και από την
