(#080) “…των Κοινών”

Τα ζωγραφικά έργα θα συνοδεύονται από περιγραφή που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη δημιουργία οπτικοακουστικού υλικού. Mέσω αντιγραφής και επικόλλησης στο εργαλείο που εντοπίζεται στην ιστοσελίδα freakamber.com και λέγεται Freak AI μπορούμε να έχουμε διαφορετικές εκδοχές των αναμνήσεων. 021 …των Κοινών I – Μανκί 96025 …των Κοινών II – Κυνηγετικά Νέα027 …των Κοινών III –

(#069) “Επιστροφή”

“Μου φαίνεται …οι χορευτές του ουρανού …ήταν επαναστάτες δικαστές …οι νυχτόβιοι νεκροζώντανοι χειρούργοι …ήταν αναλώσιμα αναντικατάστατοι …όλη η εμπειρία της ζωής μου …νησάκια στον ωκεανό …μονόξυλα που έχασαν το άλμα στο κενό …φόβος αστοχίας …και από τότε και έπειτα …ψάχνουν αναπηδητήρες …μια συνεχής αλλαγή …τίποτα δεν παρέμεινε σταθερό …σε έναν κόσμο που αλλάξε τόσο …το

(#068) “Τέχνη!”

“Ο νοήμων συμπαντικός οργανισμός δεν μπορεί να υποκλέψει το δικαίωμα του νομοθέτη από τους αυθύπαρκτους φυσικούς νόμους, επειδή ο ίδιος είναι δημιουργημένος από το μηδέν της αδρανούς ανυπαρξίας κραδασμών, μέσω φυσικών νόμων που οργάνωσαν τους τυχαίους κραδασμούς του χάους σε εξαπλωνόμενο σκεπτόμενο σύμπαν. Οι διαφορετικής συχνότητας κραδασμοί και οι αντιθέτου ροπής κραδασμοί συνθέτουν αυτόματα οργανισμούς

(#065) “Κυνάνθρωποι και Χούμανς”

Από τα πρώτα έτη της πενταετούς προσομοίωσης, η απροθυμία των ανθρώπων, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων, σαν τους παλιούς, καλούς ελεύθερους κατασκηνωτές με μονόξυλα, να ταξιδέψουν το επικίνδυνο κενό είτε με αυτοκίνητα, είτε με σήραγγες ή γέφυρες, κατέστησε απαραίτητη τη δημιουργία κάποιου νέου είδους εργάτη. Ενός νέου είδους, ιδανικά αναλώσιμου να καλύπτει γρήγορα τις αποστάσεις μεταξύ των

(#064) “12 Διατεμάχια Γης”

Επιστημονικός αποσυμβολισμός της σβάστικας ή τετρακτίδας που είναι το ηλιακό σύμβολο.Κατα τα συμπαντικά πρότυπα της ο.ε.α. σε ολα τα ηλιακα συστηματα υπαρχει ένα ήλιος ύλης, ο γνωστός ο κίτρινός μας ήλιος και ένας αόρατος ανθήλιος αντι-ύλης σαν μικρή μαύρη τρύπα που κάπου στο κέντρο τους οι 2 αντιπεριστρεφόμενοι ήλιοι έχουν τον ουδετερονιακό μεσήλιο που συμβολίζεται

(#046) “Χορευτές στον ουρανό”

Ταυτοχρονικά και ετεροχωρικά ένας κυνάνθρωπος βρίσκεται στους νιπτήρες της Μεγάλης Αίθουσας Μικρών Εδεσμάτων. Ο Τσόκι διαβάζει τα ιερογραφικά χαρακτικά. Διηγούνται την ιστορία που διαμόρφωσε την πραγματικότητα στην οποία ζούνε πλέον οι Χούμανς και οι Κυνάνθρωποι. Κάπου αναφέρει την απόφαση της πρώτης άρσης των εθνών σε ένα, συμπεριλαμβανομένων πασών θρησκειών εις καμμία, το πέμπτο έτος Προ

(#041) “Νηστεία”

Το εξημέρωμα της πρώτης Ημέρας του εξηκοστού έβδομου έτους Μετά Διατομών, πρωτοχρονιά δηλαδή, την πέμπτη Ώρα, αυγή δηλαδή, βρίσκει τον Τσόκι να προσπαθεί να αποχαιρετήσει την Έρι. “…Από τη στιγμή …θα χωριστούμε και μετά …ο πόνος θα γίνει πείνα …Ψάξε …να με βρεις …εκεί που ο φίλος μου ο Ρο κάποτε μου πρότεινε …να πάμε

(#039) “Συνουσία”

Η δεύτερη σκέψη του, μετά την απώλεια και της ζώνης, τον γλιστρά προς το μέρος της Έρι η οποία παρακολουθούσε τα τεκταινόμενα από όχι πολύ μακριά, αλλά ούτε και από πολύ κοντά. Καθώς την πλησιάζει ξαναπαίρνει τα πάνω του. Θυμάται χαρούμενο μόριο που φεύγει από έναν στεγνό κόλπο για να πάει σε έναν άλλο, υγρό.

(#038) “Θυσία”

Κοιτώντας λίγο μπροστά στο χρόνο, στο εξήντα επτά Μετά Διατομών, και στον υποκείμενο χώρο, κάτω από τους ναούς του ελεύθερου θόλου, η πτώση της Έρι φαίνεται πως θα διακοπεί στη συνάντηση με έναν απίθανο αναπηδητήρα στον πυθμένα του γκρεμού. Σύντομα θα πάρει ακατάλληλη κλίση και θα συνεχίσει για μισό δεύτερο ακόμα, ώστε και θα παύσει,

(#037) “Κοινός Πόλεμος”

“Κάνε πέρα!” φωνάζει ο Κέρ. “Είναι όλα ξεκάθαρα. Όλοι θα χορέψουν. Κάποιοι θα βρουν χαρά και κάποιοι πόνο.” απαντά ο Ρό.Έχει απόθεμα απαράμιλλων μαχητικών τεχνικών και με εκδικητικό πνεύμα υπερασπίζεται επιθετικά το δικαίωμα του φίλου του στην ευτυχία, απέναντι στους σφετεριστές Κέρ, Βέρ και Ρούς. Αστραπιαία, αφοπλίζει τον τελευταίο, αρπάζει τη νηστική κύστη του και

(#036) “Δίποδος Ερωτοχορός”

H ανακατετμημένη νέα τροχιά της Έρις την οδήγησε σε μια γέφυρα που βγάζει στην είσοδο μιας σήραγγας, σε κάτι μάλλον εγκαταλελειμμένα, όπως έδειχναν από μακριά, μωβ σπίτια σε καταπράσινα φυτρωμένο περιβάλλον.Και τι να έκανε εδώ που έφτασε; Δεν ήξερε πόσο μακριά ή κοντά ήταν το σπίτι της, δεν είχε δυνάμεις και άλλα περιθώρια να φοβηθεί

(#034) “Κερ, Βερ, Ρους”

Η Έρι, από τη μια, είναι μια κομψή κοινή μεταφορέας με τύπους, καλά εκπαιδευμένη στη δουλειά της. Φαίνεται πως δίνει πάντα τη σωστή ποσότητα χρόνου στο καθετί και την ανάλογη δέουσα προσοχή, ώστε με τον ένα ή τον άλλο τρόπο πάντα θα επιστρέφει νωρίτερα στην ομοιοστατοικία της με το φορτίο, ίδιο ή και πιο βαρύ.

(#033) “Αγορές”

Ο Τσόκι και ο Ρόκι θα πέρασαν κάποιο χρόνο μαζί και χώρια στους ναούς του ελεύθερου θόλου, και στα γύρω διατεμάχια, αποφεύγοντας και κάνοντας δουλειές και γιορτές.Ταυτοχωροχρονοκοσμικά δε, η Έρι μαζί με τον Χούμαν διοικητή της είχαν δρομολογήσει τη φυγή της από την αγορά, μόλις ενημέρωνε τον ενδοδερμικό μικροεπεξεργαστή της με τα νέα έσοδα. Διανέμουν

(#031) “Ερωτοχορός Τεσσάρων Ποδιών”

“Μα δεν το καταλαβαίνω… Συμβαίνει αυτό τώρα; …Δεν μπορώ μόνος να σκαρφιστώ όνειρο; …Γιατί εμφανίζεσαι ρε Μανκί πάλι; …Ακόμα δεν είμαι ελεύθερος από σένα;” “Θέλω να σου διηγηθώ ιστορίες από περασμένες γήινες ανατολές ηλίου, με βουνά και δάση;… Να σε δουλέψω ακόμα και εδώ… στο χωροχρονικό σου τίποτα. Θυμάσαι …που σου είχα πει τι είχα

(#030) “Οι Ναοί του Ελεύθερου Θώλου”

Ως πρωταρχικό του προορισμό, μετά την επιτυχημένη απόδρασή του από την ομοιοστατοικία Α.Θ.Ε.Ο.Θ., έθεσε την εξερεύνηση των εγκαταλελειμμένων, κάτι σαν, ναών, όπου ήλπιζε να βρει τον Ρόκυ να επιβιώνει και να την παλεύει κάπου εκεί γύρω.Ήταν υποψιασμένος, εξάλλου, για τις τάσεις του παλαιότερου φίλου που ενσυνείδητα θυμάται να έχει, από τον καιρό που ήταν ακόμα

(#027) “Απόδραση”

Τρέχει προς τους σηραγγόδρομους, τραγουδώντας το τραγούδι γατοψαροκακά, και νοητά γυρνάει προς τα πίσω, τώρα που το απειλητικό μπροστά έρχεται καταπάνω του και κάτι δείχνει να αλλάζει. Τώρα είναι που τα σαπάνω έρχονται σακάτω, να αποδείξουν πως μόνο η σκληρή δουλειά, στο τέλος αποζημιώνει. Τα μαθήματα και οι τεχνικές που τόσο πρόθυμα υπέμεινε βάζοντας σε

(#025) “Κυνηγετικά Νέα”

Πρωτοχρονιά του εξήντα επτά Μετά Διατομών, στα πέντε Πρώτα της πρώτης Ώρας, την πρώτη αυγή του Έτους δηλαδή. Σε τούτο το έναστρο εξημέρωμα θα είναι που εκτινάσσεται ο πληγωμένα ικανοποιημένος Τσόκυ, του είδους των Κοινών.Θα βρίσκεται σε ένα εχθρικό, πια, διατεμάχιο Γης αλλά μετά το χθεσινό βράδυ η θετική του ενέργεια θα περισσεύει. Θα νιώθει

(#021) “Μανκί 96”

Ο Μανκί μόλις έγινε ή ενενήντα έξι ή εξήντα έξι ετών. Κατοικεί όλη του τη ζωή στην ομοιοστατοικία A.Θ.Ε.Ο.Θ. Δυσκολεύεται να αποφασίσει. Η μια ηλικία του τον προγραμματίζει σοφό, η άλλη δυνατό. Η μια τον δείχνει άσχημο, η άλλη λαμπερό. Η μια σβέλτο και επιπόλαιο η άλλη αργό και προσεκτικό. Συγγραφέα, αναγνώστη. Ακροατή, μουσικό. Χάρη