“…πριν έρθει η ώρα Μανκί …να φύγουμε ξανά …Θα σου δείξω τι έκανα όσο εσύ έκανες ότι εγώ έγραφα όταν εσύ τα έκανες!…μια μικρή στάση για ανεφοδιασμό με νερό …βρισκόμαστε στη Μεγάλη Αίθουσα Μικρών Εδεσμάτων! …βλέπεις τους νιπτήρες; …Ε …εκείνο είναι το ιερογραφικό χρονικό έργο της Ομάδας Ελληνικής Αστρανάστευσης …Ε…και εκείνη τη συνέχεια την έδωσα
“Μου φαίνεται …οι χορευτές του ουρανού …ήταν επαναστάτες δικαστές …οι νυχτόβιοι νεκροζώντανοι χειρούργοι …ήταν αναλώσιμα αναντικατάστατοι …όλη η εμπειρία της ζωής μου …νησάκια στον ωκεανό …μονόξυλα που έχασαν το άλμα στο κενό …φόβος αστοχίας …και από τότε και έπειτα …ψάχνουν αναπηδητήρες …μια συνεχής αλλαγή …τίποτα δεν παρέμεινε σταθερό …σε έναν κόσμο που αλλάξε τόσο …το
“Ο νοήμων συμπαντικός οργανισμός δεν μπορεί να υποκλέψει το δικαίωμα του νομοθέτη από τους αυθύπαρκτους φυσικούς νόμους, επειδή ο ίδιος είναι δημιουργημένος από το μηδέν της αδρανούς ανυπαρξίας κραδασμών, μέσω φυσικών νόμων που οργάνωσαν τους τυχαίους κραδασμούς του χάους σε εξαπλωνόμενο σκεπτόμενο σύμπαν. Οι διαφορετικής συχνότητας κραδασμοί και οι αντιθέτου ροπής κραδασμοί συνθέτουν αυτόματα οργανισμούς
Ο Μανκί μετά λίγη σκέψη, θα επενδύσει και τις τελευταίες, για σήμερα, πνευματικές ικμάδες ενέργειας του εξωσκελετού του στην ακρόαση μουσικής. Ξεψαχνίζει τη βιβλιοθήκη μουσικής του μεταλλικού αποθηκευτικού κιβωτίου της ομοιοστατοικίας Α.Θ.Ε.Ο.Θ και με το ένα του χέρι τοποθετεί στο παλιό του μηχάνημα αναπαραγωγής οπτικών δίσκων, τον τέταρτο δίσκο του Άϊς Έϊταν, Διατομική Γη. Θέλει
Παρατηρούμε σήμερα να ενεργοποιούνται τα παλιά προγράμματα ελέγχου που είχαν καταχωρηθεί στα Ιερογραφικά Χρονικά των Whomans ως «αναπόφευκτες προφητείες».Η μέθοδος είναι απλή και παλιά, όταν υπάρχει ήδη το πρόγραμμα, ένας Διαδιδάσκαλος το «προφητεύει», ένας Αγροτέκτονας το «εκτελεί», και έπειτα οι Ιεροφύλακες ανακοινώνουν ότι «ήταν θέλημα της Ιστορίας». Έτσι δημιουργείται η ψευδαίσθηση του πεπρωμένου.Παρόμοιες «προφητείες» κυκλοφορούν
Από τα πρώτα έτη της πενταετούς προσομοίωσης, η απροθυμία των ανθρώπων, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων, σαν τους παλιούς, καλούς ελεύθερους κατασκηνωτές με μονόξυλα, να ταξιδέψουν το επικίνδυνο κενό είτε με αυτοκίνητα, είτε με σήραγγες ή γέφυρες, κατέστησε απαραίτητη τη δημιουργία κάποιου νέου είδους εργάτη. Ενός νέου είδους, ιδανικά αναλώσιμου να καλύπτει γρήγορα τις αποστάσεις μεταξύ των
Επιστημονικός αποσυμβολισμός της σβάστικας ή τετρακτίδας που είναι το ηλιακό σύμβολο.Κατα τα συμπαντικά πρότυπα της ο.ε.α. σε ολα τα ηλιακα συστηματα υπαρχει ένα ήλιος ύλης, ο γνωστός ο κίτρινός μας ήλιος και ένας αόρατος ανθήλιος αντι-ύλης σαν μικρή μαύρη τρύπα που κάπου στο κέντρο τους οι 2 αντιπεριστρεφόμενοι ήλιοι έχουν τον ουδετερονιακό μεσήλιο που συμβολίζεται
KYON — Η Αρχή του Κοινού ΠαλμούΑπό την επιμονή του ήχου,το επαναλαμβανόμενο κάλεσμα των πτηνών, τον ρυθμικό βήχα κα-κα-κα…,και από τη ρίζα ι- (το θέτω σε κίνηση, το εκκινώ), αναδύεται μια συνδετική δύναμη το «ΚΑΙ» ο σύνδεσμος. Μια δύναμη που ενισχύει ή μειώνει, που ενώνει χωρίς να καταργεί τη διαφορά. KYON ΩΣ «ΜΑΖΙ»ΑΜΑ (ἅμα), μαζί,
Έτος: εξήντα επτά Μετά Διατομών. Τόπος: Ομοιοστατοικία Α.Θ.Ε.Ο.Θ. Έπειτα από πολλές Ώρες δημιουργικής μοναξιάς με καλή παρέα τη μουσική του Άϊς Έϊταν, τα γράμματα και τα βιβλία του Ρις Κερουσίτη, ο Μανκί φαντάζεται τις κενοπλανήσεις του Τσόκι με επιταχυνόμενη κωλυσιεργεία. Ωστόσο έχει δείξει αρκετή υπομονή περιμένοντάς τον να γυρίσει. “Τι να γυρεύει άραγε να βρει,
“…Ο Ρις Κερουσίτης αποφοίτησε ως αγροτέκτων, αλλά το μονοπάτι που τελικά ακολούθησε τον οδήγησε στην εξορία, ναυαγός στο διαστημικό κομμάτι του Άνιμα Κει με τη φυλή των Ανεμάκι… …και τότε, εξήντα επτά χρόνια μετά τη Μεγάλη Τομή, πάνω σε αρχαίους βράχους που σχηματίζουν σκουριασμένες χαράδρες και μια θάλασσα πιο ήρεμη από ποτέ, ο Ρις μου
“Τρεις εξηνταπεντάχρονοι ξαναβρίσκονται στο μέρος που έκαναν διακοπές στα νιάτα τους σαν παρέα, μετά από τριάντα χρόνια απουσίας.Είναι οι αρχές του καλοκαιριού του δύο χιλιάδες και σαράντα-έξι ή ένα μετά-διατομών και η Γη αρχίζει διαμελισμένη, το Άνιμα Κει αποσπάται και πλανάται στο διάστημα μέσα σε έναν θόλο, με τους φίλους να στέκονται στην κορυφή. Η
Ομιλία του Άνκελ, 2040, απόσπασμα από τη Θεμελιώδη Ομιλία του Shellworld, αργότερα διαβαθμισμένη. «ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ ΠΡΩΤΗ ΓΕΝΙΑ ΤΩΝ ΑΣΤΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ,σας μιλώ όχι ως άρχοντας, ούτε ως προφήτης, αλλά ως κάποιος που έμεινε ξύπνιος ενώ η Ιστορία έκανε πρόβες του εαυτού της.-Οι Freakambers απάντησαν ότι όσοι το λένε αυτό πάντα κυβερνούν. Εδώ βρίσκονται οι λόγοι πίσω από τις
Ταυτοχρονικά και ετεροχωρικά ένας κυνάνθρωπος βρίσκεται στους νιπτήρες της Μεγάλης Αίθουσας Μικρών Εδεσμάτων. Ο Τσόκι διαβάζει τα ιερογραφικά χαρακτικά. Διηγούνται την ιστορία που διαμόρφωσε την πραγματικότητα στην οποία ζούνε πλέον οι Χούμανς και οι Κυνάνθρωποι. Κάπου αναφέρει την απόφαση της πρώτης άρσης των εθνών σε ένα, συμπεριλαμβανομένων πασών θρησκειών εις καμμία, το πέμπτο έτος Προ
Ο Μανκί αναρωτιέται και συμπεραίνει ότι κάπως και κάπου εδώ, ίσως και να συνδέονται οι ρίζες των ελληνικών διαλέκτων που τόσο του αρέσουν, με τα λεγόμενα και γραφόμενα της Ομάδας Ελληνικής Αστρανάστευσης, όπως επίσης και καθόλου περιέργως και με τα τραγούδια του Άι Σέϊταν. Μιλάνε για τότε που οι άνθρωποι είχαν χρώματα. Το ανα χείρας
Έπειτα από πολλές Ώρες δημιουργικής μοναξιάς με καλή παρέα τη μουσική του Άϊς Έϊταν, το βιβλίο του Ρις Κερουσίτη και το γράμμα της μητέρας του, μάγισσας Ντούς Άνκα, ο Μανκί φαντάζεται τις κενοπλανήσεις του Τσόκι με επιταχυνόμενη κωλυσιεργεία. Ωστόσο έχει δείξει αρκετή υπομονή περιμένοντάς τον να γυρίσει. “Τι να γυρεύει άραγε να βρει, το δικό
Το εξημέρωμα της πρώτης Ημέρας του εξηκοστού έβδομου έτους Μετά Διατομών, πρωτοχρονιά δηλαδή, την πέμπτη Ώρα, αυγή δηλαδή, βρίσκει τον Τσόκι να προσπαθεί να αποχαιρετήσει την Έρι. “…Από τη στιγμή …θα χωριστούμε και μετά …ο πόνος θα γίνει πείνα …Ψάξε …να με βρεις …εκεί που ο φίλος μου ο Ρο κάποτε μου πρότεινε …να πάμε
Η ρίζα “Σα” έρχεται από τον τρόπο που οι βοσκοί διευθετούν το κοπάδι τους. Οι βοσκοί για να διευθύνουν το κοπάδι τους φωνάζουν το επιφώνημα σαα..σσα..ζα,σς ή ζ.., To Σαόω και όλες οι σημασίες του σα-όω έχουν απόλυτη σχέση με την ασφάλεια του κοπαδιού. Σχετικό τυγχάνει το ξιου-ξιου, προς αποσόβηση πτηνών.Επίσης σχετίζεται με το να
Η δεύτερη σκέψη του, μετά την απώλεια και της ζώνης, τον γλιστρά προς το μέρος της Έρι η οποία παρακολουθούσε τα τεκταινόμενα από όχι πολύ μακριά, αλλά ούτε και από πολύ κοντά. Καθώς την πλησιάζει ξαναπαίρνει τα πάνω του. Θυμάται χαρούμενο μόριο που φεύγει από έναν στεγνό κόλπο για να πάει σε έναν άλλο, υγρό.
Κοιτώντας λίγο μπροστά στο χρόνο, στο εξήντα επτά Μετά Διατομών, και στον υποκείμενο χώρο, κάτω από τους ναούς του ελεύθερου θόλου, η πτώση της Έρι φαίνεται πως θα διακοπεί στη συνάντηση με έναν απίθανο αναπηδητήρα στον πυθμένα του γκρεμού. Σύντομα θα πάρει ακατάλληλη κλίση και θα συνεχίσει για μισό δεύτερο ακόμα, ώστε και θα παύσει,
“Κάνε πέρα!” φωνάζει ο Κέρ. “Είναι όλα ξεκάθαρα. Όλοι θα χορέψουν. Κάποιοι θα βρουν χαρά και κάποιοι πόνο.” απαντά ο Ρό.Έχει απόθεμα απαράμιλλων μαχητικών τεχνικών και με εκδικητικό πνεύμα υπερασπίζεται επιθετικά το δικαίωμα του φίλου του στην ευτυχία, απέναντι στους σφετεριστές Κέρ, Βέρ και Ρούς. Αστραπιαία, αφοπλίζει τον τελευταίο, αρπάζει τη νηστική κύστη του και
H ανακατετμημένη νέα τροχιά της Έρις την οδήγησε σε μια γέφυρα που βγάζει στην είσοδο μιας σήραγγας, σε κάτι μάλλον εγκαταλελειμμένα, όπως έδειχναν από μακριά, μωβ σπίτια σε καταπράσινα φυτρωμένο περιβάλλον.Και τι να έκανε εδώ που έφτασε; Δεν ήξερε πόσο μακριά ή κοντά ήταν το σπίτι της, δεν είχε δυνάμεις και άλλα περιθώρια να φοβηθεί
“Που λές μικρέ, κάθε χαρά είναι κέρδος και κάθε κέρδος, όσο μικρό και αν είναι, είναι καλό. Αυτό μας το είπε ο Robert Browning, Βρετανός ποιητής.Έλα να φας τώρα με τον πλούσιο που έμπλεξες, με το φτωχό όμως να πας να διασκεδάσεις γιατί αυτός μόνο μπορεί να σου δώσει την χαρά που την παίρνει από
Η Έρι, από τη μια, είναι μια κομψή κοινή μεταφορέας με τύπους, καλά εκπαιδευμένη στη δουλειά της. Φαίνεται πως δίνει πάντα τη σωστή ποσότητα χρόνου στο καθετί και την ανάλογη δέουσα προσοχή, ώστε με τον ένα ή τον άλλο τρόπο πάντα θα επιστρέφει νωρίτερα στην ομοιοστατοικία της με το φορτίο, ίδιο ή και πιο βαρύ.
Ο Τσόκι και ο Ρόκι θα πέρασαν κάποιο χρόνο μαζί και χώρια στους ναούς του ελεύθερου θόλου, και στα γύρω διατεμάχια, αποφεύγοντας και κάνοντας δουλειές και γιορτές.Ταυτοχωροχρονοκοσμικά δε, η Έρι μαζί με τον Χούμαν διοικητή της είχαν δρομολογήσει τη φυγή της από την αγορά, μόλις ενημέρωνε τον ενδοδερμικό μικροεπεξεργαστή της με τα νέα έσοδα. Διανέμουν
“Το επόμενο κλαδί που θα πελεκήσουμε Τσόκυ, θα είναι από το δέντρο του πολέμου και έχει τις ρίζες του στο πα, παλ, πα, παλ, πα, παλ, πα, παλ, πάμε μαζί, πα, παλ!” “…Ουάου, Ουάουάου… …Ουάου, Ουάουάού…!” “ …πα, …, …πα, …, …πα, …παλ, …πα , …απλ!” “…τσκ……τσκ… …τα,τα,τα… … τσκ……τσκ… …τα,τα,τα… …;” “Χα, χα, χα,
“Μα δεν το καταλαβαίνω… Συμβαίνει αυτό τώρα; …Δεν μπορώ μόνος να σκαρφιστώ όνειρο; …Γιατί εμφανίζεσαι ρε Μανκί πάλι; …Ακόμα δεν είμαι ελεύθερος από σένα;” “Θέλω να σου διηγηθώ ιστορίες από περασμένες γήινες ανατολές ηλίου, με βουνά και δάση;… Να σε δουλέψω ακόμα και εδώ… στο χωροχρονικό σου τίποτα. Θυμάσαι …που σου είχα πει τι είχα
Ως πρωταρχικό του προορισμό, μετά την επιτυχημένη απόδρασή του από την ομοιοστατοικία Α.Θ.Ε.Ο.Θ., έθεσε την εξερεύνηση των εγκαταλελειμμένων, κάτι σαν, ναών, όπου ήλπιζε να βρει τον Ρόκυ να επιβιώνει και να την παλεύει κάπου εκεί γύρω.Ήταν υποψιασμένος, εξάλλου, για τις τάσεις του παλαιότερου φίλου που ενσυνείδητα θυμάται να έχει, από τον καιρό που ήταν ακόμα
Στις αρχές του φθινοπώρου του εξήντα έξι Μετά Διατομών, μετά από ένα χρόνο εντατικής εκπαίδευσης, το βράδυ της ένατης ημέρας, σε μια μεγάλη γιορτή, συμμετείχαν όλα τα ζωάκια του αυτόνομου θύλακα της ομοιοστατοικίας, για να δουν τον Τσόκυ να λαμβάνει το πρώτο πτυχίο του. Την εντυπωσιακή ζώνη επιβίωσης με τσέπες που θα πιστοποιούσε την εξειδίκευσή
“Άκου προσεκτικά Τσόκυ! Σήμερα έχουμε γιορτή και θα έχουν έρθει όλα τα ζωάκια της φάρμας μας να πανηγυρίσουν την αποφοίτησή σου! Προφανώς χρειάζεται άλλο ένα μικρό μάθημα ζωής για να τα καταφέρουμε να χαρούμε ελεύθερα! Οι πιο παλιές αναφορές της ιδιότητας του να είσαι ελεύθερος βρίσκονται στα πανάρχαια έργα του Όμηρου, σε μόλις δύο φράσεις.
Τρέχει προς τους σηραγγόδρομους, τραγουδώντας το τραγούδι γατοψαροκακά, και νοητά γυρνάει προς τα πίσω, τώρα που το απειλητικό μπροστά έρχεται καταπάνω του και κάτι δείχνει να αλλάζει. Τώρα είναι που τα σαπάνω έρχονται σακάτω, να αποδείξουν πως μόνο η σκληρή δουλειά, στο τέλος αποζημιώνει. Τα μαθήματα και οι τεχνικές που τόσο πρόθυμα υπέμεινε βάζοντας σε
“Στο προηγούμενο μάθημα ορίσαμε αστρονομικά τον Σείριο ως τον λαμπρότερο απλανή αστέρα του Μεγάλου Κυνός.Αύριο θα έχουμε ανεπίσημη αργία ενώ σήμερα, Τσόκυ, θα εκπαιδευτούμε στους ιχθύες! Τα όντα αυτά ταΐζουμε, αυτά κοπρίζουν, τα κηπεύουμε, μας καθαρίζουν, μαζεύουμε τα πράσινα, αυτανακύκλωση, καμιά ανάγκη! Η οικογένεια τους λέγεται Σκιανίδαι. Ζουν σε θερμά αλατισμένα νερά σαν τα δικά
Πρωτοχρονιά του εξήντα επτά Μετά Διατομών, στα πέντε Πρώτα της πρώτης Ώρας, την πρώτη αυγή του Έτους δηλαδή. Σε τούτο το έναστρο εξημέρωμα θα είναι που εκτινάσσεται ο πληγωμένα ικανοποιημένος Τσόκυ, του είδους των Κοινών.Θα βρίσκεται σε ένα εχθρικό, πια, διατεμάχιο Γης αλλά μετά το χθεσινό βράδυ η θετική του ενέργεια θα περισσεύει. Θα νιώθει
Ένα από τα πρώτα πράγματα που ο μικρός Τσόκυ έκανε ήταν όταν άρχισε να τραγουδάει ρυθμικά.“…τσκ……τσκ… …τα,τα,τα… … τσκ……τσκ… …τα,τα,τα…” Αμέσως μετά ο Μανκί έδωσε τον βαθύ τόνο, μα σύντομα θα τον ρίξει, θα σωπάσει και μετά θα τον ανεβάσει ξανά.“…Ουάου, Ουάουάου… …Ουάου, Ουάουάού…!” Και ο Τσο θα απαντήσει πλέον αρμονικά.“Περπατά..oυάου, με ουρ..άουαου ψηλ…άουαου,Δεν με
“Τι να γυρεύει άραγε να βρει, το δικό μου τσακαλάκι, ο Τσόκυ; Μήπως τον βρήκε τίποτα πρώτο; Τουλάχιστον, φρόντισα να έχει μαζί του όλες τις λύσεις για οποιοδήποτε πρόβλημα του παρουσιαστεί. Εγώ, μόνος, δεν υπήρχε περίπτωση να ψάξω να τον βρω. Το ριψοκίνδυνο άλμα στο κενό κάνει επικίνδυνα τα πράγματα εκεί έξω και από την
Ο Μανκί μόλις έγινε ή ενενήντα έξι ή εξήντα έξι ετών. Κατοικεί όλη του τη ζωή στην ομοιοστατοικία A.Θ.Ε.Ο.Θ. Δυσκολεύεται να αποφασίσει. Η μια ηλικία του τον προγραμματίζει σοφό, η άλλη δυνατό. Η μια τον δείχνει άσχημο, η άλλη λαμπερό. Η μια σβέλτο και επιπόλαιο η άλλη αργό και προσεκτικό. Συγγραφέα, αναγνώστη. Ακροατή, μουσικό. Χάρη
“Ο πιστός μου σύντροφός μου εξαφανίστηκε. Και έτσι σήμερα, εγώ, ο Μανκί Ανιμακί, ενενήντα ή εξήντα έξι ετών προς επτά, δεν μου έμεινε τίποτα άλλο πια να κάνω παρά να αρχίσω επιτέλους να κάνω αυτό που προοριζόμουν να κάνω. Να γράψω για τις περιπέτειες του δημιουργού μου Ρις, σαν να ήμουν αυτός. Μετά από όλη
“…Ο Ρις Κερουσίτης αποφοίτησε ως αγροτέκτων, αλλά το μονοπάτι που τελικά ακολούθησε τον οδήγησε στην εξορία, ναυαγός στο διαστημικό κομμάτι του Άνιμα Κει με τη φυλή των Ανεμάκι… …και τότε, εξήντα επτά χρόνια μετά τη Μεγάλη Τομή, πάνω σε αρχαίους βράχους που σχηματίζουν σκουριασμένες χαράδρες και μια θάλασσα πιο ήρεμη από ποτέ, ο Ρις μου
“Εφτά εξηνταπεντάχρονοι ξαναβρίσκονται στο μέρος που έκαναν διακοπές στα νιάτα τους σαν παρέα, μετά από τριάντα χρόνια απουσίας.Είναι το τέλος του καλοκαιριού του δύο χιλιάδες και σαράντα-πέντε και συνάμα οι τελευταίες μέρες πριν τεμαχιστεί ο φλοιός της Γης, απόφαση που πήραν οι εκλεγμένοι ηγέτες της Γης για να αποφευχθεί η αυτοκαταστροφή της ανθρωπότητας..Ενώ οι περισσότεροι
