Η Freakamber.com παρουσιάζει “Οι Ναοί του Ελεύθερου Θώλου” Υπάρχει αυτή η συλλογή έργων: “Το Ηχογραφητήρι” από τον Ειρ. Σαπ.Η συγγραφική αφετηρία θα παραδοθεί στο μουσικό έργο του Άϊ Σέϊταν και των Freakambers.Ερμηνευμένο και ηχογραφημένο από τους Junkies Against Gravity. Junkies Against Gravity: Ice Atan – Φωνητικά, μπάσο, ΣυνθεσάιζερDimos Tsionkis – Κιθάρες Alex Bayos – μπάσοPaul
Το εξημέρωμα της πρώτης Ημέρας του εξηκοστού έβδομου έτους Μετά Διατομών, πρωτοχρονιά δηλαδή, την πέμπτη Ώρα, αυγή δηλαδή, βρίσκει τον Τσόκι να προσπαθεί να αποχαιρετήσει την Έρι. “…Από τη στιγμή …θα χωριστούμε και μετά …ο πόνος θα γίνει πείνα …Ψάξε …να με βρεις …εκεί που ο φίλος μου ο Ρο κάποτε μου πρότεινε …να πάμε
Η ρίζα “Σα” έρχεται από τον τρόπο που οι βοσκοί διευθετούν το κοπάδι τους. Οι βοσκοί για να διευθύνουν το κοπάδι τους φωνάζουν το επιφώνημα σαα..σσα..ζα,σς ή ζ.., To Σαόω και όλες οι σημασίες του σα-όω έχουν απόλυτη σχέση με την ασφάλεια του κοπαδιού. Σχετικό τυγχάνει το ξιου-ξιου, προς αποσόβηση πτηνών.Επίσης σχετίζεται με το να
Η δεύτερη σκέψη του, μετά την απώλεια και της ζώνης, τον γλιστρά προς το μέρος της Έρι η οποία παρακολουθούσε τα τεκταινόμενα από όχι πολύ μακριά, αλλά ούτε και από πολύ κοντά. Καθώς την πλησιάζει ξαναπαίρνει τα πάνω του. Θυμάται χαρούμενο μόριο που φεύγει από έναν στεγνό κόλπο για να πάει σε έναν άλλο, υγρό.
Κοιτώντας λίγο μπροστά στο χρόνο, στο εξήντα επτά Μετά Διατομών, και στον υποκείμενο χώρο, κάτω από τους ναούς του ελεύθερου θόλου, η πτώση της Έρι φαίνεται πως θα διακοπεί στη συνάντηση με έναν απίθανο αναπηδητήρα στον πυθμένα του γκρεμού. Σύντομα θα πάρει ακατάλληλη κλίση και θα συνεχίσει για μισό δεύτερο ακόμα, ώστε και θα παύσει,
“Κάνε πέρα!” φωνάζει ο Κέρ. “Είναι όλα ξεκάθαρα. Όλοι θα χορέψουν. Κάποιοι θα βρουν χαρά και κάποιοι πόνο.” απαντά ο Ρό.Έχει απόθεμα απαράμιλλων μαχητικών τεχνικών και με εκδικητικό πνεύμα υπερασπίζεται επιθετικά το δικαίωμα του φίλου του στην ευτυχία, απέναντι στους σφετεριστές Κέρ, Βέρ και Ρούς. Αστραπιαία, αφοπλίζει τον τελευταίο, αρπάζει τη νηστική κύστη του και
H ανακατετμημένη νέα τροχιά της Έρις την οδήγησε σε μια γέφυρα που βγάζει στην είσοδο μιας σήραγγας, σε κάτι μάλλον εγκαταλελειμμένα, όπως έδειχναν από μακριά, μωβ σπίτια σε καταπράσινα φυτρωμένο περιβάλλον.Και τι να έκανε εδώ που έφτασε; Δεν ήξερε πόσο μακριά ή κοντά ήταν το σπίτι της, δεν είχε δυνάμεις και άλλα περιθώρια να φοβηθεί
“Που λές μικρέ, κάθε χαρά είναι κέρδος και κάθε κέρδος, όσο μικρό και αν είναι, είναι καλό. Αυτό μας το είπε ο Robert Browning, Βρετανός ποιητής.Έλα να φας τώρα με τον πλούσιο που έμπλεξες, με το φτωχό όμως να πας να διασκεδάσεις γιατί αυτός μόνο μπορεί να σου δώσει την χαρά που την παίρνει από
Η Έρι, από τη μια, είναι μια κομψή κοινή μεταφορέας με τύπους, καλά εκπαιδευμένη στη δουλειά της. Φαίνεται πως δίνει πάντα τη σωστή ποσότητα χρόνου στο καθετί και την ανάλογη δέουσα προσοχή, ώστε με τον ένα ή τον άλλο τρόπο πάντα θα επιστρέφει νωρίτερα στην ομοιοστατοικία της με το φορτίο, ίδιο ή και πιο βαρύ.
Ο Τσόκι και ο Ρόκι θα πέρασαν κάποιο χρόνο μαζί και χώρια στους ναούς του ελεύθερου θόλου, και στα γύρω διατεμάχια, αποφεύγοντας και κάνοντας δουλειές και γιορτές.Ταυτοχωροχρονοκοσμικά δε, η Έρι μαζί με τον Χούμαν διοικητή της είχαν δρομολογήσει τη φυγή της από την αγορά, μόλις ενημέρωνε τον ενδοδερμικό μικροεπεξεργαστή της με τα νέα έσοδα. Διανέμουν
“Το επόμενο κλαδί που θα πελεκήσουμε Τσόκυ, θα είναι από το δέντρο του πολέμου και έχει τις ρίζες του στο πα, παλ, πα, παλ, πα, παλ, πα, παλ, πάμε μαζί, πα, παλ!” “…Ουάου, Ουάουάου… …Ουάου, Ουάουάού…!” “ …πα, …, …πα, …, …πα, …παλ, …πα , …απλ!” “…τσκ……τσκ… …τα,τα,τα… … τσκ……τσκ… …τα,τα,τα… …;” “Χα, χα, χα,
“Μα δεν το καταλαβαίνω… Συμβαίνει αυτό τώρα; …Δεν μπορώ μόνος να σκαρφιστώ όνειρο; …Γιατί εμφανίζεσαι ρε Μανκί πάλι; …Ακόμα δεν είμαι ελεύθερος από σένα;” “Θέλω να σου διηγηθώ ιστορίες από περασμένες γήινες ανατολές ηλίου, με βουνά και δάση;… Να σε δουλέψω ακόμα και εδώ… στο χωροχρονικό σου τίποτα. Θυμάσαι …που σου είχα πει τι είχα
Ως πρωταρχικό του προορισμό, μετά την επιτυχημένη απόδρασή του από την ομοιοστατοικία Α.Θ.Ε.Ο.Θ., έθεσε την εξερεύνηση των εγκαταλελειμμένων, κάτι σαν, ναών, όπου ήλπιζε να βρει τον Ρόκυ να επιβιώνει και να την παλεύει κάπου εκεί γύρω.Ήταν υποψιασμένος, εξάλλου, για τις τάσεις του παλαιότερου φίλου που ενσυνείδητα θυμάται να έχει, από τον καιρό που ήταν ακόμα
Στις αρχές του φθινοπώρου του εξήντα έξι Μετά Διατομών, μετά από ένα χρόνο εντατικής εκπαίδευσης, το βράδυ της ένατης ημέρας, σε μια μεγάλη γιορτή, συμμετείχαν όλα τα ζωάκια του αυτόνομου θύλακα της ομοιοστατοικίας, για να δουν τον Τσόκυ να λαμβάνει το πρώτο πτυχίο του. Την εντυπωσιακή ζώνη επιβίωσης με τσέπες που θα πιστοποιούσε την εξειδίκευσή
“Άκου προσεκτικά Τσόκυ! Σήμερα έχουμε γιορτή και θα έχουν έρθει όλα τα ζωάκια της φάρμας μας να πανηγυρίσουν την αποφοίτησή σου! Προφανώς χρειάζεται άλλο ένα μικρό μάθημα ζωής για να τα καταφέρουμε να χαρούμε ελεύθερα! Οι πιο παλιές αναφορές της ιδιότητας του να είσαι ελεύθερος βρίσκονται στα πανάρχαια έργα του Όμηρου, σε μόλις δύο φράσεις.
Τρέχει προς τους σηραγγόδρομους, τραγουδώντας το τραγούδι γατοψαροκακά, και νοητά γυρνάει προς τα πίσω, τώρα που το απειλητικό μπροστά έρχεται καταπάνω του και κάτι δείχνει να αλλάζει. Τώρα είναι που τα σαπάνω έρχονται σακάτω, να αποδείξουν πως μόνο η σκληρή δουλειά, στο τέλος αποζημιώνει. Τα μαθήματα και οι τεχνικές που τόσο πρόθυμα υπέμεινε βάζοντας σε
“Στο προηγούμενο μάθημα ορίσαμε αστρονομικά τον Σείριο ως τον λαμπρότερο απλανή αστέρα του Μεγάλου Κυνός.Αύριο θα έχουμε ανεπίσημη αργία ενώ σήμερα, Τσόκυ, θα εκπαιδευτούμε στους ιχθύες! Τα όντα αυτά ταΐζουμε, αυτά κοπρίζουν, τα κηπεύουμε, μας καθαρίζουν, μαζεύουμε τα πράσινα, αυτανακύκλωση, καμιά ανάγκη! Η οικογένεια τους λέγεται Σκιανίδαι. Ζουν σε θερμά αλατισμένα νερά σαν τα δικά
Πρωτοχρονιά του εξήντα επτά Μετά Διατομών, στα πέντε Πρώτα της πρώτης Ώρας, την πρώτη αυγή του Έτους δηλαδή. Σε τούτο το έναστρο εξημέρωμα θα είναι που εκτινάσσεται ο πληγωμένα ικανοποιημένος Τσόκυ, του είδους των Κοινών.Θα βρίσκεται σε ένα εχθρικό, πια, διατεμάχιο Γης αλλά μετά το χθεσινό βράδυ η θετική του ενέργεια θα περισσεύει. Θα νιώθει
Ένα από τα πρώτα πράγματα που ο μικρός Τσόκυ έκανε ήταν όταν άρχισε να τραγουδάει ρυθμικά.“…τσκ……τσκ… …τα,τα,τα… … τσκ……τσκ… …τα,τα,τα…” Αμέσως μετά ο Μανκί έδωσε τον βαθύ τόνο, μα σύντομα θα τον ρίξει, θα σωπάσει και μετά θα τον ανεβάσει ξανά.“…Ουάου, Ουάουάου… …Ουάου, Ουάουάού…!” Και ο Τσο θα απαντήσει πλέον αρμονικά.“Περπατά..oυάου, με ουρ..άουαου ψηλ…άουαου,Δεν με
“Τι να γυρεύει άραγε να βρει, το δικό μου τσακαλάκι, ο Τσόκυ; Μήπως τον βρήκε τίποτα πρώτο; Τουλάχιστον, φρόντισα να έχει μαζί του όλες τις λύσεις για οποιοδήποτε πρόβλημα του παρουσιαστεί. Εγώ, μόνος, δεν υπήρχε περίπτωση να ψάξω να τον βρω. Το ριψοκίνδυνο άλμα στο κενό κάνει επικίνδυνα τα πράγματα εκεί έξω και από την
“Έφτασα στο Άνιμα Κει με την υπερκωμική πτήση ενός κύματος που με προσγείωσε στο μεγάλο δέντρο. Η υποδοχή δεν ήταν όπως την περίμενα ξεκινώντας για εκεί με τον τότε σύντροφό μου, Εμίλ. Τα σαρκαστικά σχόλια των περαστικών, μου έδωσαν μια πρώτη γεύση για τα δυσοίωνα μελλούμενα.Μετά τον διωγμό μου και από τον Εμίλ, καταφεύγω στο
Ο Μανκί μόλις έγινε ή ενενήντα έξι ή εξήντα έξι ετών. Κατοικεί όλη του τη ζωή στην ομοιοστατοικία A.Θ.Ε.Ο.Θ. Δυσκολεύεται να αποφασίσει. Η μια ηλικία του τον προγραμματίζει σοφό, η άλλη δυνατό. Η μια τον δείχνει άσχημο, η άλλη λαμπερό. Η μια σβέλτο και επιπόλαιο η άλλη αργό και προσεκτικό. Συγγραφέα, αναγνώστη. Ακροατή, μουσικό. Χάρη
“Ο πιστός μου σύντροφός μου εξαφανίστηκε. Και έτσι σήμερα, εγώ, ο Μανκί Ανιμακί, ενενήντα ή εξήντα έξι ετών προς επτά, δεν μου έμεινε τίποτα άλλο πια να κάνω παρά να αρχίσω επιτέλους να κάνω αυτό που προοριζόμουν να κάνω. Να γράψω για τις περιπέτειες του δημιουργού μου Ρις, σαν να ήμουν αυτός. Μετά από όλη
