Το γράμμα της Άϊντο αλλάζει χέρια, από του Ρις στον Μανκί. Μαζί με τον ηχογραφέα του δεν κράτησε τίποτα άλλο από τα υπάρχοντα του και θάφτηκε μισοπεθαμένος πάνω από την μεγάλη σπηλιά του Άνιμα Κι, κάτω από ένα μετέωρο βράχο και έναν αριθμό. Το νούμερο πέντε ή εξήντα επτά, δεν φαίνεται καθαρά και περιμένει με
“Θα λάβεις ένα σώμα. Μπορεί να το αγαπήσεις ή να το μισήσεις, όμως θα είναι δικό σου για όλη τη διάρκεια της ζωής σου.Θα πάρεις μαθήματα. Είσαι εγγεγραμμένος, χωρίς δυνατότητα ένστασης, σε ένα υποχρεωτικό και πλήρους φοίτησης πανεπιστήμιο που ονομάζεται Ζωή.Δεν υπάρχουν λάθη, μόνο μαθήματα. Η ανάπτυξη ξεδιπλώνεται μέσα από δοκιμές, σφάλματα και πειραματισμούς. Αυτό
“Έφτασα στο Άνιμα Κει με την υπερκωμική πτήση ενός κύματος που με προσγείωσε στο μεγάλο δέντρο. Η υποδοχή δεν ήταν όπως την περίμενα ξεκινώντας για εκεί με τον τότε σύντροφό μου, Εμίλ. Τα σαρκαστικά σχόλια των περαστικών, μου έδωσαν μια πρώτη γεύση για τα δυσοίωνα μελλούμενα.Μετά τον διωγμό μου και από τον Εμίλ, καταφεύγω στο
