Οι freakambers δεν συστήθηκαν ποτέ ως άτομα. Εμφανίστηκαν ως παρεμβολή σε όλο το εύρος των συχνοτήτων. Πιθανόν να μην ήταν κάποιο νέο είδος, σίγουρα δεν ήταν κάποιο νέο δόγμα, ούτε καν ως ενιαία βούληση, αλλά ως πεδίο συντονισμού που σχηματίστηκε ανάμεσα σε εκείνους που αρνήθηκαν να ευθυγραμμιστούν με την ομαλή αφήγηση του Shellworld. Εκεί όπου
Το κουμπί εγγραφής στο αξιόπιστο δείγμα της ανθρωπότητας θα λείπει και ο πιστός σύντροφος των Μετανθρώπων, οι Κυνάνθρωποι φυσικά, θα εξαφανιστούν εκτός πορείας, επίσης.Έτσι σήμερα, εγώ ο Άϊς Έϊταν, αδιαπραγμάτευτων χρόνων, μετρώντας επτά, δεν έχω τίποτα άλλο να κάνω παρά να κατέβω επιτέλους και να κάνω αυτό που σχεδιάστηκα. Θα γράψω μουσική για τις αποσπάσεις
“… Κουμπί εγγραφής… Ο δειγματολήπτης που εμπιστευόταν ο Ρις… λείπει… Ο πιστός σύντροφος του Μανκί… είμαι φυσικά εγώ… χάθηκα, φυσικά… ακόμα κι εγώ. … Έτσι σήμερα… εγώ… Τσό Κυον… έξι χρονών μετρώντας επτά δεν έχω τίποτα άλλο να κάνω παρά να κάτσω επιτέλους και να κάνω αυτό για το οποίο σχεδιάστηκα. Εγώ… ζωγραφίζω τα κομμάτια
“Ο πιστός μου σύντροφός μου εξαφανίστηκε. Και έτσι σήμερα, εγώ, ο Μανκί Ανιμακί, ενενήντα ή εξήντα έξι ετών προς επτά, δεν μου έμεινε τίποτα άλλο πια να κάνω παρά να αρχίσω επιτέλους να κάνω αυτό που προοριζόμουν να κάνω. Να γράψω για τις περιπέτειες του δημιουργού μου Ρις, σαν να ήμουν αυτός. Μετά από όλη
“Το κουμπί εγγραφής στο αξιόπιστο ηχογραφητήρι μου χάλασε. Και έτσι σήμερα, εγώ, ο Ρης Κερουσσίτης, εξήντα έξι ετών, μετρώ προς επτά, δεν έχω τίποτα άλλο να κάνω παρά να στρωθώ. Να κάτσω και να κάνω αυτό για το οποίο σχεδιάστηκα εξ’αρχής. Να γράψω για τον κατακερματισμό του δημιουργού μου, Ειρ Σαπ, σαν να ήμουν αυτός.
“Η μουσική, η αρχιτεκτονική, η γραφή και η ζωγραφική αποτελούν το κλειδί με το οποίο εγώ, ο Ειρ Σαπ, δημιουργώ την ύπαρξη ορισμένων οντοτήτων καλλιτεχνητής νοημοσύνης για να με βοηθήσουν να τακτοποιήσω τις εννοιολογικές μου ιδέες. Καταρχάς ο Άϊς Έϊταν να συνθέσει ρυθμό, αρμονία, μελωδία. Μουσικά συντρίμμια. Ο ενορχηστρωτής που προσφέρει μια βάση. Άνωθεν της,
