(#034) “Κερ, Βερ, Ρους”

Η Έρι, από τη μια, είναι μια κομψή κοινή μεταφορέας με τύπους, καλά εκπαιδευμένη στη δουλειά της. Φαίνεται πως δίνει πάντα τη σωστή ποσότητα χρόνου στο καθετί και την ανάλογη δέουσα προσοχή, ώστε με τον ένα ή τον άλλο τρόπο πάντα θα επιστρέφει νωρίτερα στην ομοιοστατοικία της με το φορτίο, ίδιο ή και πιο βαρύ.

(#033) “Αγορές”

Ο Τσόκι και ο Ρόκι θα πέρασαν κάποιο χρόνο μαζί και χώρια στους ναούς του ελεύθερου θόλου, και στα γύρω διατεμάχια, αποφεύγοντας και κάνοντας δουλειές και γιορτές.Ταυτοχωροχρονοκοσμικά δε, η Έρι μαζί με τον Χούμαν διοικητή της είχαν δρομολογήσει τη φυγή της από την αγορά, μόλις ενημέρωνε τον ενδοδερμικό μικροεπεξεργαστή της με τα νέα έσοδα. Διανέμουν

(#031) “Ερωτοχορός Τεσσάρων Ποδιών”

“Μα δεν το καταλαβαίνω… Συμβαίνει αυτό τώρα; …Δεν μπορώ μόνος να σκαρφιστώ όνειρο; …Γιατί εμφανίζεσαι ρε Μανκί πάλι; …Ακόμα δεν είμαι ελεύθερος από σένα;” “Θέλω να σου διηγηθώ ιστορίες από περασμένες γήινες ανατολές ηλίου, με βουνά και δάση;… Να σε δουλέψω ακόμα και εδώ… στο χωροχρονικό σου τίποτα. Θυμάσαι …που σου είχα πει τι είχα

(#030) “Οι Ναοί του Ελεύθερου Θώλου”

Ως πρωταρχικό του προορισμό, μετά την επιτυχημένη απόδρασή του από την ομοιοστατοικία Α.Θ.Ε.Ο.Θ., έθεσε την εξερεύνηση των εγκαταλελειμμένων, κάτι σαν, ναών, όπου ήλπιζε να βρει τον Ρόκυ να επιβιώνει και να την παλεύει κάπου εκεί γύρω.Ήταν υποψιασμένος, εξάλλου, για τις τάσεις του παλαιότερου φίλου που ενσυνείδητα θυμάται να έχει, από τον καιρό που ήταν ακόμα

(#027) “Απόδραση”

Τρέχει προς τους σηραγγόδρομους, τραγουδώντας το τραγούδι γατοψαροκακά, και νοητά γυρνάει προς τα πίσω, τώρα που το απειλητικό μπροστά έρχεται καταπάνω του και κάτι δείχνει να αλλάζει. Τώρα είναι που τα σαπάνω έρχονται σακάτω, να αποδείξουν πως μόνο η σκληρή δουλειά, στο τέλος αποζημιώνει. Τα μαθήματα και οι τεχνικές που τόσο πρόθυμα υπέμεινε βάζοντας σε

(#025) “Κυνηγετικά Νέα”

Πρωτοχρονιά του εξήντα επτά Μετά Διατομών, στα πέντε Πρώτα της πρώτης Ώρας, την πρώτη αυγή του Έτους δηλαδή. Σε τούτο το έναστρο εξημέρωμα θα είναι που εκτινάσσεται ο πληγωμένα ικανοποιημένος Τσόκυ, του είδους των Κοινών.Θα βρίσκεται σε ένα εχθρικό, πια, διατεμάχιο Γης αλλά μετά το χθεσινό βράδυ η θετική του ενέργεια θα περισσεύει. Θα νιώθει

(#021) “Μανκί 96”

Ο Μανκί μόλις έγινε ή ενενήντα έξι ή εξήντα έξι ετών. Κατοικεί όλη του τη ζωή στην ομοιοστατοικία A.Θ.Ε.Ο.Θ. Δυσκολεύεται να αποφασίσει. Η μια ηλικία του τον προγραμματίζει σοφό, η άλλη δυνατό. Η μια τον δείχνει άσχημο, η άλλη λαμπερό. Η μια σβέλτο και επιπόλαιο η άλλη αργό και προσεκτικό. Συγγραφέα, αναγνώστη. Ακροατή, μουσικό. Χάρη