(#070) “Ολοκλήρωση”

“…πριν έρθει η ώρα Μανκί …να φύγουμε ξανά …Θα σου δείξω τι έκανα όσο εσύ έκανες ότι εγώ έγραφα όταν εσύ τα έκανες!…μια μικρή στάση για ανεφοδιασμό με νερό …βρισκόμαστε στη Μεγάλη Αίθουσα Μικρών Εδεσμάτων! …βλέπεις τους νιπτήρες; …Ε …εκείνο είναι το ιερογραφικό χρονικό έργο της Ομάδας Ελληνικής Αστρανάστευσης …Ε…και εκείνη τη συνέχεια την έδωσα

(#067) “Μουσικός τερματισμός”

Ο Μανκί μετά λίγη σκέψη, θα επενδύσει και τις τελευταίες, για σήμερα, πνευματικές ικμάδες ενέργειας του εξωσκελετού του στην ακρόαση μουσικής. Ξεψαχνίζει τη βιβλιοθήκη μουσικής του μεταλλικού αποθηκευτικού κιβωτίου της ομοιοστατοικίας Α.Θ.Ε.Ο.Θ και με το ένα του χέρι τοποθετεί στο παλιό του μηχάνημα αναπαραγωγής οπτικών δίσκων, τον τέταρτο δίσκο του Άϊς Έϊταν, Διατομική Γη. Θέλει

Δεκάωρο

(#066) “Μανιφέστο Νεοχρόνου”

Παρατηρούμε σήμερα να ενεργοποιούνται τα παλιά προγράμματα ελέγχου που είχαν καταχωρηθεί στα Ιερογραφικά Χρονικά των Whomans ως «αναπόφευκτες προφητείες».Η μέθοδος είναι απλή και παλιά, όταν υπάρχει ήδη το πρόγραμμα, ένας Διαδιδάσκαλος το «προφητεύει», ένας Αγροτέκτονας το «εκτελεί», και έπειτα οι Ιεροφύλακες ανακοινώνουν ότι «ήταν θέλημα της Ιστορίας». Έτσι δημιουργείται η ψευδαίσθηση του πεπρωμένου.Παρόμοιες «προφητείες» κυκλοφορούν

(#063) “Ρίζα του Κύων το Κα”

KYON — Η Αρχή του Κοινού ΠαλμούΑπό την επιμονή του ήχου,το επαναλαμβανόμενο κάλεσμα των πτηνών, τον ρυθμικό βήχα κα-κα-κα…,και από τη ρίζα ι- (το θέτω σε κίνηση, το εκκινώ), αναδύεται μια συνδετική δύναμη το «ΚΑΙ» ο σύνδεσμος. Μια δύναμη που ενισχύει ή μειώνει, που ενώνει χωρίς να καταργεί τη διαφορά. KYON ΩΣ «ΜΑΖΙ»ΑΜΑ (ἅμα), μαζί,

(#062) “Άϊ Σέϊταν”

Έτος: εξήντα επτά Μετά Διατομών. Τόπος: Ομοιοστατοικία Α.Θ.Ε.Ο.Θ. Έπειτα από πολλές Ώρες δημιουργικής μοναξιάς με καλή παρέα τη μουσική του Άϊς Έϊταν, τα γράμματα και τα βιβλία του Ρις Κερουσίτη, ο Μανκί φαντάζεται τις κενοπλανήσεις του Τσόκι με επιταχυνόμενη κωλυσιεργεία. Ωστόσο έχει δείξει αρκετή υπομονή περιμένοντάς τον να γυρίσει. “Τι να γυρεύει άραγε να βρει,

(#047) “Χρονικό Διατομών”

Ομιλία του Άνκελ, 2040, απόσπασμα από τη Θεμελιώδη Ομιλία του Shellworld, αργότερα διαβαθμισμένη. «ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ ΠΡΩΤΗ ΓΕΝΙΑ ΤΩΝ ΑΣΤΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ,σας μιλώ όχι ως άρχοντας, ούτε ως προφήτης, αλλά ως κάποιος που έμεινε ξύπνιος ενώ η Ιστορία έκανε πρόβες του εαυτού της.-Οι Freakambers απάντησαν ότι όσοι το λένε αυτό πάντα κυβερνούν. Εδώ βρίσκονται οι λόγοι πίσω από τις

Literature

(#045) “Ρίζες”

Ο Μανκί αναρωτιέται και συμπεραίνει ότι κάπως και κάπου εδώ, ίσως και να συνδέονται οι ρίζες των ελληνικών διαλέκτων που τόσο του αρέσουν, με τα λεγόμενα και γραφόμενα της Ομάδας Ελληνικής Αστρανάστευσης, όπως επίσης και καθόλου περιέργως και με τα τραγούδια του Άι Σέϊταν. Μιλάνε για τότε που οι άνθρωποι είχαν χρώματα. Το ανα χείρας

Μουσικά απομεινάρια

(#044) “Μουσική Αφετηρία”

Έπειτα από πολλές Ώρες δημιουργικής μοναξιάς με καλή παρέα τη μουσική του Άϊς Έϊταν, το βιβλίο του Ρις Κερουσίτη και το γράμμα της μητέρας του, μάγισσας Ντούς Άνκα, ο Μανκί φαντάζεται τις κενοπλανήσεις του Τσόκι με επιταχυνόμενη κωλυσιεργεία. Ωστόσο έχει δείξει αρκετή υπομονή περιμένοντάς τον να γυρίσει. “Τι να γυρεύει άραγε να βρει, το δικό

(#040) “Ρίζα νηστείας το Σα”

Η ρίζα “Σα” έρχεται από τον τρόπο που οι βοσκοί διευθετούν το κοπάδι τους. Οι βοσκοί για να διευθύνουν το κοπάδι τους φωνάζουν το επιφώνημα σαα..σσα..ζα,σς ή ζ.., To Σαόω και όλες οι σημασίες του σα-όω έχουν απόλυτη σχέση με την ασφάλεια του κοπαδιού. Σχετικό τυγχάνει το ξιου-ξιου, προς αποσόβηση πτηνών.Επίσης σχετίζεται με το να

(#035) “Ληστείας το Τζα”

“Που λές μικρέ, κάθε χαρά είναι κέρδος και κάθε κέρδος, όσο μικρό και αν είναι, είναι καλό. Αυτό μας το είπε ο Robert Browning, Βρετανός ποιητής.Έλα να φας τώρα με τον πλούσιο που έμπλεξες, με το φτωχό όμως να πας να διασκεδάσεις γιατί αυτός μόνο μπορεί να σου δώσει την χαρά που την παίρνει από