(#071) “…της Άϊντο – Α.Θ.Ε.Ο.Θ.”

Το γράμμα της Άϊντο αλλάζει χέρια, από του Ρις στον Μανκί. Μαζί με τον ηχογραφέα του δεν κράτησε τίποτα άλλο από τα υπάρχοντα του και θάφτηκε μισοπεθαμένος πάνω από την μεγάλη σπηλιά του Άνιμα Κι, κάτω από ένα μετέωρο βράχο και έναν αριθμό. Το νούμερο πέντε ή εξήντα επτά, δεν φαίνεται καθαρά και περιμένει με

(#070) “Ολοκλήρωση”

“…πριν έρθει η ώρα Μανκί …να φύγουμε ξανά …Θα σου δείξω τι έκανα όσο εσύ έκανες ότι εγώ έγραφα όταν εσύ τα έκανες!…μια μικρή στάση για ανεφοδιασμό με νερό …βρισκόμαστε στη Μεγάλη Αίθουσα Μικρών Εδεσμάτων! …βλέπεις τους νιπτήρες; …Ε …εκείνο είναι το ιερογραφικό χρονικό έργο της Ομάδας Ελληνικής Αστρανάστευσης …Ε…και εκείνη τη συνέχεια την έδωσα

(#069) “Επιστροφή”

“Μου φαίνεται …οι χορευτές του ουρανού …ήταν επαναστάτες δικαστές …οι νυχτόβιοι νεκροζώντανοι χειρούργοι …ήταν αναλώσιμα αναντικατάστατοι …όλη η εμπειρία της ζωής μου …νησάκια στον ωκεανό …μονόξυλα που έχασαν το άλμα στο κενό …φόβος αστοχίας …και από τότε και έπειτα …ψάχνουν αναπηδητήρες …μια συνεχής αλλαγή …τίποτα δεν παρέμεινε σταθερό …σε έναν κόσμο που αλλάξε τόσο …το

(#068) “Τέχνη!”

“Ο νοήμων συμπαντικός οργανισμός δεν μπορεί να υποκλέψει το δικαίωμα του νομοθέτη από τους αυθύπαρκτους φυσικούς νόμους, επειδή ο ίδιος είναι δημιουργημένος από το μηδέν της αδρανούς ανυπαρξίας κραδασμών, μέσω φυσικών νόμων που οργάνωσαν τους τυχαίους κραδασμούς του χάους σε εξαπλωνόμενο σκεπτόμενο σύμπαν. Οι διαφορετικής συχνότητας κραδασμοί και οι αντιθέτου ροπής κραδασμοί συνθέτουν αυτόματα οργανισμούς

(#067) “Μουσικός τερματισμός”

Ο Μανκί μετά λίγη σκέψη, θα επενδύσει και τις τελευταίες, για σήμερα, πνευματικές ικμάδες ενέργειας του εξωσκελετού του στην ακρόαση μουσικής. Ξεψαχνίζει τη βιβλιοθήκη μουσικής του μεταλλικού αποθηκευτικού κιβωτίου της ομοιοστατοικίας Α.Θ.Ε.Ο.Θ και με το ένα του χέρι τοποθετεί στο παλιό του μηχάνημα αναπαραγωγής οπτικών δίσκων, τον τέταρτο δίσκο του Άϊς Έϊταν, Διατομική Γη. Θέλει

Δεκάωρο

(#066) “Μανιφέστο Νεοχρόνου”

Παρατηρούμε σήμερα να ενεργοποιούνται τα παλιά προγράμματα ελέγχου που είχαν καταχωρηθεί στα Ιερογραφικά Χρονικά των Whomans ως «αναπόφευκτες προφητείες».Η μέθοδος είναι απλή και παλιά, όταν υπάρχει ήδη το πρόγραμμα, ένας Διαδιδάσκαλος το «προφητεύει», ένας Αγροτέκτονας το «εκτελεί», και έπειτα οι Ιεροφύλακες ανακοινώνουν ότι «ήταν θέλημα της Ιστορίας». Έτσι δημιουργείται η ψευδαίσθηση του πεπρωμένου.Παρόμοιες «προφητείες» κυκλοφορούν

(#065) “Κυνάνθρωποι και Χούμανς”

Από τα πρώτα έτη της πενταετούς προσομοίωσης, η απροθυμία των ανθρώπων, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων, σαν τους παλιούς, καλούς ελεύθερους κατασκηνωτές με μονόξυλα, να ταξιδέψουν το επικίνδυνο κενό είτε με αυτοκίνητα, είτε με σήραγγες ή γέφυρες, κατέστησε απαραίτητη τη δημιουργία κάποιου νέου είδους εργάτη. Ενός νέου είδους, ιδανικά αναλώσιμου να καλύπτει γρήγορα τις αποστάσεις μεταξύ των

(#064) “12 Διατεμάχια Γης”

Επιστημονικός αποσυμβολισμός της σβάστικας ή τετρακτίδας που είναι το ηλιακό σύμβολο.Κατα τα συμπαντικά πρότυπα της ο.ε.α. σε ολα τα ηλιακα συστηματα υπαρχει ένα ήλιος ύλης, ο γνωστός ο κίτρινός μας ήλιος και ένας αόρατος ανθήλιος αντι-ύλης σαν μικρή μαύρη τρύπα που κάπου στο κέντρο τους οι 2 αντιπεριστρεφόμενοι ήλιοι έχουν τον ουδετερονιακό μεσήλιο που συμβολίζεται

(#063) “Ρίζα του Κύων το Κα”

KYON — Η Αρχή του Κοινού ΠαλμούΑπό την επιμονή του ήχου,το επαναλαμβανόμενο κάλεσμα των πτηνών, τον ρυθμικό βήχα κα-κα-κα…,και από τη ρίζα ι- (το θέτω σε κίνηση, το εκκινώ), αναδύεται μια συνδετική δύναμη το «ΚΑΙ» ο σύνδεσμος. Μια δύναμη που ενισχύει ή μειώνει, που ενώνει χωρίς να καταργεί τη διαφορά. KYON ΩΣ «ΜΑΖΙ»ΑΜΑ (ἅμα), μαζί,

(#062) “Άϊ Σέϊταν”

Έτος: εξήντα επτά Μετά Διατομών. Τόπος: Ομοιοστατοικία Α.Θ.Ε.Ο.Θ. Έπειτα από πολλές Ώρες δημιουργικής μοναξιάς με καλή παρέα τη μουσική του Άϊς Έϊταν, τα γράμματα και τα βιβλία του Ρις Κερουσίτη, ο Μανκί φαντάζεται τις κενοπλανήσεις του Τσόκι με επιταχυνόμενη κωλυσιεργεία. Ωστόσο έχει δείξει αρκετή υπομονή περιμένοντάς τον να γυρίσει. “Τι να γυρεύει άραγε να βρει,