Η Freakamber.com παρουσιάζει “Οι Αίθουσες των Εδεσμάτων” Υπάρχει αυτή η συλλογή έργων: “Το Ηχογραφητήρι” από τον Ειρ. Σαπ.Η συγγραφική αφετηρία θα παραδοθεί στο μουσικό έργο του Άϊ Σέϊταν και των Freakambers.Ερμηνευμένο και ηχογραφημένο από τους Junkies Against Gravity. Junkies Against Gravity: Ice Atan- vocals, bass, synths, samples, acoustic, electric guitar Recorded in 2013:– Vocals, ,
“…Ο Ρις Κερουσίτης αποφοίτησε ως αγροτέκτων, αλλά το μονοπάτι που τελικά ακολούθησε τον οδήγησε στην εξορία, ναυαγός στο διαστημικό κομμάτι του Άνιμα Κει με τη φυλή των Ανεμάκι… …και τότε, εξήντα επτά χρόνια μετά τη Μεγάλη Τομή, πάνω σε αρχαίους βράχους που σχηματίζουν σκουριασμένες χαράδρες και μια θάλασσα πιο ήρεμη από ποτέ, ο Ρις μου
“Τρεις εξηνταπεντάχρονοι ξαναβρίσκονται στο μέρος που έκαναν διακοπές στα νιάτα τους σαν παρέα, μετά από τριάντα χρόνια απουσίας.Είναι οι αρχές του καλοκαιριού του δύο χιλιάδες και σαράντα-έξι ή ένα μετά-διατομών και η Γη αρχίζει διαμελισμένη, το Άνιμα Κει αποσπάται και πλανάται στο διάστημα μέσα σε έναν θόλο, με τους φίλους να στέκονται στην κορυφή. Η
“Θα λάβεις ένα σώμα. Μπορεί να το αγαπήσεις ή να το μισήσεις, όμως θα είναι δικό σου για όλη τη διάρκεια της ζωής σου.Θα πάρεις μαθήματα. Είσαι εγγεγραμμένος, χωρίς δυνατότητα ένστασης, σε ένα υποχρεωτικό και πλήρους φοίτησης πανεπιστήμιο που ονομάζεται Ζωή.Δεν υπάρχουν λάθη, μόνο μαθήματα. Η ανάπτυξη ξεδιπλώνεται μέσα από δοκιμές, σφάλματα και πειραματισμούς. Αυτό
Τα συμβούλια δεν άρχιζαν ποτέ με ερωτήσεις. Άρχιζαν με χαοτικούς συνειρμούς. Επιπλέον πάνω από αυτούς, ο κόκκινος πυρήνας καίει, όχι σαν ήλιος ούτε σαν καρδιά, αλλά με συνέπεια. Το Άνιμα Κει παραμένει και κάπου μέσα στο θόλο του και το παιδί που αναπνέει τον χρόνο διαφορετικά μπορεί να δει τη σημαία. Η κάτω λωρίδα της
Ο μεγάλος στόχος της κατάκτησης της κορυφής απείχε μόλις πέντε μέτρα. Όσο πιο ψηλά ανεβαίνουμε προς την κορυφή τόσο πιο δυνατοί φυσούν οι αέριδες,. Η ανάβαση των πέντε ηλικιωμένων προς την κορυφή του Νησιού των Χιλίων Κυμάτων ήταν γεμάτη προκλήσεις, καθώς οι βράχοι ήταν απότομοι και απαιτούσαν μεγάλη δεξιοτεχνία και αντοχή. Ο αρχηγός της ομάδας,
Στο νησί των χιλίων κυμάτων, οι πέντε της φυλής των Ανεμάκι, μετά τον χαμό στη θαλασσοταραχή του Όϊαν και της Τρίνα και τον ανίερο πνιγμό του Εμίλ από ένα κόκκαλο του αγριοκάτσικου, οι Ανεμάκι όρθιοι αντικρύζουν την ανατολή του ηλίου, στο ένα μοναδικό, το πρώτο τους εξημέρωμα πάνω στο νησί. Οι ιερογραφήσεις που κρατούσε ο
Ο Ρις στέκεται και κοιτά κοντά τη Σπηλιά και μακριά στο νησί. Στο βάθος πίσω από τα τοιχώματα με τα ιερογραφικά, μέσα από τα σύννεφα που ενώνουν την σημαία στη κορυφή του νησιού με το σύμπαν, ίσα που διακρίνεται ο ομοιοστατικός θόλος.Όπως κάθε φορά που παίζει την τράπουλα στα χέρια του, φωνές αρχίζουν αντηχούν στο
Κάθε φορά οι πειρατές συστήνοταν φωνάζοντας από απόσταση και τολμούσαν να κάνουν αυτό που ελάχιστοι μέχρι τότε είχαν σκεφτεί. Να βουτήξουν στο κενό από τα μετέωρα βράχια πάνω από τις παρυφές του λόφου που ανοίγει προς την παραλία όπου και θα έστηναν το στρατόπεδό τους. Στο περιθώριο, αντιδιαμετρικά της Μεγάλης Σπηλιάς. Αυτή η φορά ήταν
Τζάνιετ:«Πάντα επαναφέρω την ιστορία του πώς ο Γκρίζλι ανακάλυψε το Άνιμα Κει και τους θησαυρούς του.Στο υποβρύχιο κυνήγι του πελώριου χταποδιού, ο Γκρίζλι δεν κατέβηκε μόνο σε βάθος, αλλά στην ίδια την προϊστορία. Ανακαλύπτει το σύμπλεγμα δύο ζευγαρωμένων σπηλαίων, αμέτρητους μετέωρους βράχους, ένα μεγάλο δέντρο δίπλα σε έναν συνοριακό καταρράκτη, το Άνιμα Κει. Δεν είναι
2046 ή 1 Μετά Διατομών. Δύο πρόσωπα δεν φαίνονταν πουθενά. Πρόσωπα που πάντα έλαμπαν, τώρα έλαμπαν μέσα από την απουσία τους, πρόσωπα χαμένα στον χρόνο, ίσως να μην εμφανιστούν ποτέ ξανά.«Πού είναι οι γηραιοί;» ρωτάει ο Ρις. «Μπροστά στην κοσμογονική αλλαγή που συνέβη, ανάμεσα σε συμπιεσμένες λεπίδες φωτός που έκοβαν σαν διαμάντια και σε έναν
Η εκτυφλωτική λάμψη του νέου κόκκινου ήλιου λούζει την ακτή με φως χαλκού. Απέναντί της, η μορφή του Άνκελ, πια πλήρως ενήλικου, προχωρά μπροστά.Η επιστροφή του, ύστερα από τριάντα χρόνια, στον τόπο όπου μεγάλωσε, συμπίπτει με τον ίδιο τον Κατακερματισμό, τη γέννηση του Γιγαντιαίου Θόλου και με την επιστροφή των τριών ηρώων της φυλήςστην παραλία,
Ο Ρις Κερουσίτης είναι πια εξήντα επτά ετών. Κρατά στα χέρια του τον, εδώ και τριάντα τέσσερα χρόνια αξιόπιστο, ηχογραφέα του. Μια συσκευή που παρά τις κακουχίες, διατηρεί σε καλή κατάσταση την ποιότητα των ηχητικών δειγμάτων που περιέχει. Στον πρώτο φάκελο υπάρχουν οι μουσικοί πειραματισμοί του αγαπημένου του ετερώνυμου καλλιτέχνη Άϊς Έϊταν.Σε ένα δεύτερο, αρχίζουν
Ομιλία του Άνκελ, 2040, απόσπασμα από τη Θεμελιώδη Ομιλία του Shellworld, αργότερα διαβαθμισμένη. «ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ ΠΡΩΤΗ ΓΕΝΙΑ ΤΩΝ ΑΣΤΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ,σας μιλώ όχι ως άρχοντας, ούτε ως προφήτης, αλλά ως κάποιος που έμεινε ξύπνιος ενώ η Ιστορία έκανε πρόβες του εαυτού της.-Οι Freakambers απάντησαν ότι όσοι το λένε αυτό πάντα κυβερνούν. Εδώ βρίσκονται οι λόγοι πίσω από τις
Ταυτοχρονικά και ετεροχωρικά ένας κυνάνθρωπος βρίσκεται στους νιπτήρες της Μεγάλης Αίθουσας Μικρών Εδεσμάτων. Ο Τσόκι διαβάζει τα ιερογραφικά χαρακτικά. Διηγούνται την ιστορία που διαμόρφωσε την πραγματικότητα στην οποία ζούνε πλέον οι Χούμανς και οι Κυνάνθρωποι. Κάπου αναφέρει την απόφαση της πρώτης άρσης των εθνών σε ένα, συμπεριλαμβανομένων πασών θρησκειών εις καμμία, το πέμπτο έτος Προ
Ο Μανκί αναρωτιέται και συμπεραίνει ότι κάπως και κάπου εδώ, ίσως και να συνδέονται οι ρίζες των ελληνικών διαλέκτων που τόσο του αρέσουν, με τα λεγόμενα και γραφόμενα της Ομάδας Ελληνικής Αστρανάστευσης, όπως επίσης και καθόλου περιέργως και με τα τραγούδια του Άι Σέϊταν. Μιλάνε για τότε που οι άνθρωποι είχαν χρώματα. Το ανα χείρας
Έπειτα από πολλές Ώρες δημιουργικής μοναξιάς με καλή παρέα τη μουσική του Άϊς Έϊταν, το βιβλίο του Ρις Κερουσίτη και το γράμμα της μητέρας του, μάγισσας Ντούς Άνκα, ο Μανκί φαντάζεται τις κενοπλανήσεις του Τσόκι με επιταχυνόμενη κωλυσιεργεία. Ωστόσο έχει δείξει αρκετή υπομονή περιμένοντάς τον να γυρίσει. “Τι να γυρεύει άραγε να βρει, το δικό
“… Κουμπί εγγραφής… Ο δειγματολήπτης που εμπιστευόταν ο Ρις… λείπει… Ο πιστός σύντροφος του Μανκί… είμαι φυσικά εγώ… χάθηκα, φυσικά… ακόμα κι εγώ. … Έτσι σήμερα… εγώ… Τσό Κυον… έξι χρονών μετρώντας επτά δεν έχω τίποτα άλλο να κάνω παρά να κάτσω επιτέλους και να κάνω αυτό για το οποίο σχεδιάστηκα. Εγώ… ζωγραφίζω τα κομμάτια
