Η Freakamber.com παρουσιάζει “Οι Αίθουσες των Εδεσμάτων” Υπάρχει αυτή η συλλογή έργων: “Το Ηχογραφητήρι” από τον Ειρ. Σαπ.Η συγγραφική αφετηρία θα παραδοθεί στο μουσικό έργο του Άϊ Σέϊταν και των Freakambers.Ερμηνευμένο και ηχογραφημένο από τους Junkies Against Gravity. Junkies Against Gravity: Ice Atan- vocals, bass, synths, samples, acoustic, electric guitar Recorded in 2013:– Vocals, ,
“…Ο Ρις Κερουσίτης αποφοίτησε ως αγροτέκτων, αλλά το μονοπάτι που τελικά ακολούθησε τον οδήγησε στην εξορία, ναυαγός στο διαστημικό κομμάτι του Άνιμα Κει με τη φυλή των Ανεμάκι… …και τότε, εξήντα επτά χρόνια μετά τη Μεγάλη Τομή, πάνω σε αρχαίους βράχους που σχηματίζουν σκουριασμένες χαράδρες και μια θάλασσα πιο ήρεμη από ποτέ, ο Ρις μου
“Τρεις εξηνταπεντάχρονοι ξαναβρίσκονται στο μέρος που έκαναν διακοπές στα νιάτα τους σαν παρέα, μετά από τριάντα χρόνια απουσίας.Είναι οι αρχές του καλοκαιριού του δύο χιλιάδες και σαράντα-έξι ή ένα μετά-διατομών και η Γη αρχίζει διαμελισμένη, το Άνιμα Κει αποσπάται και πλανάται στο διάστημα μέσα σε έναν θόλο, με τους φίλους να στέκονται στην κορυφή. Η
“Θα λάβεις ένα σώμα. Μπορεί να το αγαπήσεις ή να το μισήσεις, όμως θα είναι δικό σου για όλη τη διάρκεια της ζωής σου.Θα πάρεις μαθήματα. Είσαι εγγεγραμμένος, χωρίς δυνατότητα ένστασης, σε ένα υποχρεωτικό και πλήρους φοίτησης πανεπιστήμιο που ονομάζεται Ζωή.Δεν υπάρχουν λάθη, μόνο μαθήματα. Η ανάπτυξη ξεδιπλώνεται μέσα από δοκιμές, σφάλματα και πειραματισμούς. Αυτό
Τα συμβούλια δεν άρχιζαν ποτέ με ερωτήσεις. Άρχιζαν με χαοτικούς συνειρμούς. Επιπλέον πάνω από αυτούς, ο κόκκινος πυρήνας καίει, όχι σαν ήλιος ούτε σαν καρδιά, αλλά με συνέπεια. Το Άνιμα Κει παραμένει και κάπου μέσα στο θόλο του και το παιδί που αναπνέει τον χρόνο διαφορετικά μπορεί να δει τη σημαία. Η κάτω λωρίδα της
Ο μεγάλος στόχος της κατάκτησης της κορυφής απείχε μόλις πέντε μέτρα. Όσο πιο ψηλά ανεβαίνουμε προς την κορυφή τόσο πιο δυνατοί φυσούν οι αέριδες,. Η ανάβαση των πέντε ηλικιωμένων προς την κορυφή του Νησιού των Χιλίων Κυμάτων ήταν γεμάτη προκλήσεις, καθώς οι βράχοι ήταν απότομοι και απαιτούσαν μεγάλη δεξιοτεχνία και αντοχή. Ο αρχηγός της ομάδας,
Στο νησί των χιλίων κυμάτων, οι πέντε της φυλής των Ανεμάκι, μετά τον χαμό στη θαλασσοταραχή του Όϊαν και της Τρίνα και τον ανίερο πνιγμό του Εμίλ από ένα κόκκαλο του αγριοκάτσικου, οι Ανεμάκι όρθιοι αντικρύζουν την ανατολή του ηλίου, στο ένα μοναδικό, το πρώτο τους εξημέρωμα πάνω στο νησί. Οι ιερογραφήσεις που κρατούσε ο
Ο Ρις στέκεται και κοιτά κοντά τη Σπηλιά και μακριά στο νησί. Στο βάθος πίσω από τα τοιχώματα με τα ιερογραφικά, μέσα από τα σύννεφα που ενώνουν την σημαία στη κορυφή του νησιού με το σύμπαν, ίσα που διακρίνεται ο ομοιοστατικός θόλος.Όπως κάθε φορά που παίζει την τράπουλα στα χέρια του, φωνές αρχίζουν αντηχούν στο
Κάθε φορά οι πειρατές συστήνοταν φωνάζοντας από απόσταση και τολμούσαν να κάνουν αυτό που ελάχιστοι μέχρι τότε είχαν σκεφτεί. Να βουτήξουν στο κενό από τα μετέωρα βράχια πάνω από τις παρυφές του λόφου που ανοίγει προς την παραλία όπου και θα έστηναν το στρατόπεδό τους. Στο περιθώριο, αντιδιαμετρικά της Μεγάλης Σπηλιάς. Αυτή η φορά ήταν
Τζάνιετ:«Πάντα επαναφέρω την ιστορία του πώς ο Γκρίζλι ανακάλυψε το Άνιμα Κει και τους θησαυρούς του.Στο υποβρύχιο κυνήγι του πελώριου χταποδιού, ο Γκρίζλι δεν κατέβηκε μόνο σε βάθος, αλλά στην ίδια την προϊστορία. Ανακαλύπτει το σύμπλεγμα δύο ζευγαρωμένων σπηλαίων, αμέτρητους μετέωρους βράχους, ένα μεγάλο δέντρο δίπλα σε έναν συνοριακό καταρράκτη, το Άνιμα Κει. Δεν είναι
2046 ή 1 Μετά Διατομών. Δύο πρόσωπα δεν φαίνονταν πουθενά. Πρόσωπα που πάντα έλαμπαν, τώρα έλαμπαν μέσα από την απουσία τους, πρόσωπα χαμένα στον χρόνο, ίσως να μην εμφανιστούν ποτέ ξανά.«Πού είναι οι γηραιοί;» ρωτάει ο Ρις. «Μπροστά στην κοσμογονική αλλαγή που συνέβη, ανάμεσα σε συμπιεσμένες λεπίδες φωτός που έκοβαν σαν διαμάντια και σε έναν
Η εκτυφλωτική λάμψη του νέου κόκκινου ήλιου λούζει την ακτή με φως χαλκού. Απέναντί της, η μορφή του Άνκελ, πια πλήρως ενήλικου, προχωρά μπροστά.Η επιστροφή του, ύστερα από τριάντα χρόνια, στον τόπο όπου μεγάλωσε, συμπίπτει με τον ίδιο τον Κατακερματισμό, τη γέννηση του Γιγαντιαίου Θόλου και με την επιστροφή των τριών ηρώων της φυλήςστην παραλία,
Ο Ρις Κερουσίτης είναι πια εξήντα επτά ετών. Κρατά στα χέρια του τον, εδώ και τριάντα τέσσερα χρόνια αξιόπιστο, ηχογραφέα του. Μια συσκευή που παρά τις κακουχίες, διατηρεί σε καλή κατάσταση την ποιότητα των ηχητικών δειγμάτων που περιέχει. Στον πρώτο φάκελο υπάρχουν οι μουσικοί πειραματισμοί του αγαπημένου του ετερώνυμου καλλιτέχνη Άϊς Έϊταν.Σε ένα δεύτερο, αρχίζουν
Ομιλία του Άνκελ, 2040, απόσπασμα από τη Θεμελιώδη Ομιλία του Shellworld, αργότερα διαβαθμισμένη. «ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ ΠΡΩΤΗ ΓΕΝΙΑ ΤΩΝ ΑΣΤΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ,σας μιλώ όχι ως άρχοντας, ούτε ως προφήτης, αλλά ως κάποιος που έμεινε ξύπνιος ενώ η Ιστορία έκανε πρόβες του εαυτού της.-Οι Freakambers απάντησαν ότι όσοι το λένε αυτό πάντα κυβερνούν. Εδώ βρίσκονται οι λόγοι πίσω από τις
Ταυτοχρονικά και ετεροχωρικά ένας κυνάνθρωπος βρίσκεται στους νιπτήρες της Μεγάλης Αίθουσας Μικρών Εδεσμάτων. Ο Τσόκι διαβάζει τα ιερογραφικά χαρακτικά. Διηγούνται την ιστορία που διαμόρφωσε την πραγματικότητα στην οποία ζούνε πλέον οι Χούμανς και οι Κυνάνθρωποι. Κάπου αναφέρει την απόφαση της πρώτης άρσης των εθνών σε ένα, συμπεριλαμβανομένων πασών θρησκειών εις καμμία, το πέμπτο έτος Προ
Ο Μανκί αναρωτιέται και συμπεραίνει ότι κάπως και κάπου εδώ, ίσως και να συνδέονται οι ρίζες των ελληνικών διαλέκτων που τόσο του αρέσουν, με τα λεγόμενα και γραφόμενα της Ομάδας Ελληνικής Αστρανάστευσης, όπως επίσης και καθόλου περιέργως και με τα τραγούδια του Άι Σέϊταν. Μιλάνε για τότε που οι άνθρωποι είχαν χρώματα. Το ανα χείρας
Έπειτα από πολλές Ώρες δημιουργικής μοναξιάς με καλή παρέα τη μουσική του Άϊς Έϊταν, το βιβλίο του Ρις Κερουσίτη και το γράμμα της μητέρας του, μάγισσας Ντούς Άνκα, ο Μανκί φαντάζεται τις κενοπλανήσεις του Τσόκι με επιταχυνόμενη κωλυσιεργεία. Ωστόσο έχει δείξει αρκετή υπομονή περιμένοντάς τον να γυρίσει. “Τι να γυρεύει άραγε να βρει, το δικό
“… Κουμπί εγγραφής… Ο δειγματολήπτης που εμπιστευόταν ο Ρις… λείπει… Ο πιστός σύντροφος του Μανκί… είμαι φυσικά εγώ… χάθηκα, φυσικά… ακόμα κι εγώ. … Έτσι σήμερα… εγώ… Τσό Κυον… έξι χρονών μετρώντας επτά δεν έχω τίποτα άλλο να κάνω παρά να κάτσω επιτέλους και να κάνω αυτό για το οποίο σχεδιάστηκα. Εγώ… ζωγραφίζω τα κομμάτια
Η Freakamber.com παρουσιάζει “Οι Ναοί του Ελεύθερου Θώλου” Υπάρχει αυτή η συλλογή έργων: “Το Ηχογραφητήρι” από τον Ειρ. Σαπ.Η συγγραφική αφετηρία θα παραδοθεί στο μουσικό έργο του Άϊ Σέϊταν και των Freakambers.Ερμηνευμένο και ηχογραφημένο από τους Junkies Against Gravity. Junkies Against Gravity: Ice Atan – Φωνητικά, μπάσο, ΣυνθεσάιζερDimos Tsionkis – Κιθάρες Alex Bayos – μπάσοPaul
Το εξημέρωμα της πρώτης Ημέρας του εξηκοστού έβδομου έτους Μετά Διατομών, πρωτοχρονιά δηλαδή, την πέμπτη Ώρα, αυγή δηλαδή, βρίσκει τον Τσόκι να προσπαθεί να αποχαιρετήσει την Έρι. “…Από τη στιγμή …θα χωριστούμε και μετά …ο πόνος θα γίνει πείνα …Ψάξε …να με βρεις …εκεί που ο φίλος μου ο Ρο κάποτε μου πρότεινε …να πάμε
Η ρίζα “Σα” έρχεται από τον τρόπο που οι βοσκοί διευθετούν το κοπάδι τους. Οι βοσκοί για να διευθύνουν το κοπάδι τους φωνάζουν το επιφώνημα σαα..σσα..ζα,σς ή ζ.., To Σαόω και όλες οι σημασίες του σα-όω έχουν απόλυτη σχέση με την ασφάλεια του κοπαδιού. Σχετικό τυγχάνει το ξιου-ξιου, προς αποσόβηση πτηνών.Επίσης σχετίζεται με το να
Η δεύτερη σκέψη του, μετά την απώλεια και της ζώνης, τον γλιστρά προς το μέρος της Έρι η οποία παρακολουθούσε τα τεκταινόμενα από όχι πολύ μακριά, αλλά ούτε και από πολύ κοντά. Καθώς την πλησιάζει ξαναπαίρνει τα πάνω του. Θυμάται χαρούμενο μόριο που φεύγει από έναν στεγνό κόλπο για να πάει σε έναν άλλο, υγρό.
Κοιτώντας λίγο μπροστά στο χρόνο, στο εξήντα επτά Μετά Διατομών, και στον υποκείμενο χώρο, κάτω από τους ναούς του ελεύθερου θόλου, η πτώση της Έρι φαίνεται πως θα διακοπεί στη συνάντηση με έναν απίθανο αναπηδητήρα στον πυθμένα του γκρεμού. Σύντομα θα πάρει ακατάλληλη κλίση και θα συνεχίσει για μισό δεύτερο ακόμα, ώστε και θα παύσει,
“Κάνε πέρα!” φωνάζει ο Κέρ. “Είναι όλα ξεκάθαρα. Όλοι θα χορέψουν. Κάποιοι θα βρουν χαρά και κάποιοι πόνο.” απαντά ο Ρό.Έχει απόθεμα απαράμιλλων μαχητικών τεχνικών και με εκδικητικό πνεύμα υπερασπίζεται επιθετικά το δικαίωμα του φίλου του στην ευτυχία, απέναντι στους σφετεριστές Κέρ, Βέρ και Ρούς. Αστραπιαία, αφοπλίζει τον τελευταίο, αρπάζει τη νηστική κύστη του και
H ανακατετμημένη νέα τροχιά της Έρις την οδήγησε σε μια γέφυρα που βγάζει στην είσοδο μιας σήραγγας, σε κάτι μάλλον εγκαταλελειμμένα, όπως έδειχναν από μακριά, μωβ σπίτια σε καταπράσινα φυτρωμένο περιβάλλον.Και τι να έκανε εδώ που έφτασε; Δεν ήξερε πόσο μακριά ή κοντά ήταν το σπίτι της, δεν είχε δυνάμεις και άλλα περιθώρια να φοβηθεί
“Που λές μικρέ, κάθε χαρά είναι κέρδος και κάθε κέρδος, όσο μικρό και αν είναι, είναι καλό. Αυτό μας το είπε ο Robert Browning, Βρετανός ποιητής.Έλα να φας τώρα με τον πλούσιο που έμπλεξες, με το φτωχό όμως να πας να διασκεδάσεις γιατί αυτός μόνο μπορεί να σου δώσει την χαρά που την παίρνει από
Η Έρι, από τη μια, είναι μια κομψή κοινή μεταφορέας με τύπους, καλά εκπαιδευμένη στη δουλειά της. Φαίνεται πως δίνει πάντα τη σωστή ποσότητα χρόνου στο καθετί και την ανάλογη δέουσα προσοχή, ώστε με τον ένα ή τον άλλο τρόπο πάντα θα επιστρέφει νωρίτερα στην ομοιοστατοικία της με το φορτίο, ίδιο ή και πιο βαρύ.
Ο Τσόκι και ο Ρόκι θα πέρασαν κάποιο χρόνο μαζί και χώρια στους ναούς του ελεύθερου θόλου, και στα γύρω διατεμάχια, αποφεύγοντας και κάνοντας δουλειές και γιορτές.Ταυτοχωροχρονοκοσμικά δε, η Έρι μαζί με τον Χούμαν διοικητή της είχαν δρομολογήσει τη φυγή της από την αγορά, μόλις ενημέρωνε τον ενδοδερμικό μικροεπεξεργαστή της με τα νέα έσοδα. Διανέμουν
“Το επόμενο κλαδί που θα πελεκήσουμε Τσόκυ, θα είναι από το δέντρο του πολέμου και έχει τις ρίζες του στο πα, παλ, πα, παλ, πα, παλ, πα, παλ, πάμε μαζί, πα, παλ!” “…Ουάου, Ουάουάου… …Ουάου, Ουάουάού…!” “ …πα, …, …πα, …, …πα, …παλ, …πα , …απλ!” “…τσκ……τσκ… …τα,τα,τα… … τσκ……τσκ… …τα,τα,τα… …;” “Χα, χα, χα,
“Μα δεν το καταλαβαίνω… Συμβαίνει αυτό τώρα; …Δεν μπορώ μόνος να σκαρφιστώ όνειρο; …Γιατί εμφανίζεσαι ρε Μανκί πάλι; …Ακόμα δεν είμαι ελεύθερος από σένα;” “Θέλω να σου διηγηθώ ιστορίες από περασμένες γήινες ανατολές ηλίου, με βουνά και δάση;… Να σε δουλέψω ακόμα και εδώ… στο χωροχρονικό σου τίποτα. Θυμάσαι …που σου είχα πει τι είχα
Ως πρωταρχικό του προορισμό, μετά την επιτυχημένη απόδρασή του από την ομοιοστατοικία Α.Θ.Ε.Ο.Θ., έθεσε την εξερεύνηση των εγκαταλελειμμένων, κάτι σαν, ναών, όπου ήλπιζε να βρει τον Ρόκυ να επιβιώνει και να την παλεύει κάπου εκεί γύρω.Ήταν υποψιασμένος, εξάλλου, για τις τάσεις του παλαιότερου φίλου που ενσυνείδητα θυμάται να έχει, από τον καιρό που ήταν ακόμα
Στις αρχές του φθινοπώρου του εξήντα έξι Μετά Διατομών, μετά από ένα χρόνο εντατικής εκπαίδευσης, το βράδυ της ένατης ημέρας, σε μια μεγάλη γιορτή, συμμετείχαν όλα τα ζωάκια του αυτόνομου θύλακα της ομοιοστατοικίας, για να δουν τον Τσόκυ να λαμβάνει το πρώτο πτυχίο του. Την εντυπωσιακή ζώνη επιβίωσης με τσέπες που θα πιστοποιούσε την εξειδίκευσή
“Άκου προσεκτικά Τσόκυ! Σήμερα έχουμε γιορτή και θα έχουν έρθει όλα τα ζωάκια της φάρμας μας να πανηγυρίσουν την αποφοίτησή σου! Προφανώς χρειάζεται άλλο ένα μικρό μάθημα ζωής για να τα καταφέρουμε να χαρούμε ελεύθερα! Οι πιο παλιές αναφορές της ιδιότητας του να είσαι ελεύθερος βρίσκονται στα πανάρχαια έργα του Όμηρου, σε μόλις δύο φράσεις.
Τρέχει προς τους σηραγγόδρομους, τραγουδώντας το τραγούδι γατοψαροκακά, και νοητά γυρνάει προς τα πίσω, τώρα που το απειλητικό μπροστά έρχεται καταπάνω του και κάτι δείχνει να αλλάζει. Τώρα είναι που τα σαπάνω έρχονται σακάτω, να αποδείξουν πως μόνο η σκληρή δουλειά, στο τέλος αποζημιώνει. Τα μαθήματα και οι τεχνικές που τόσο πρόθυμα υπέμεινε βάζοντας σε
“Στο προηγούμενο μάθημα ορίσαμε αστρονομικά τον Σείριο ως τον λαμπρότερο απλανή αστέρα του Μεγάλου Κυνός.Αύριο θα έχουμε ανεπίσημη αργία ενώ σήμερα, Τσόκυ, θα εκπαιδευτούμε στους ιχθύες! Τα όντα αυτά ταΐζουμε, αυτά κοπρίζουν, τα κηπεύουμε, μας καθαρίζουν, μαζεύουμε τα πράσινα, αυτανακύκλωση, καμιά ανάγκη! Η οικογένεια τους λέγεται Σκιανίδαι. Ζουν σε θερμά αλατισμένα νερά σαν τα δικά
Πρωτοχρονιά του εξήντα επτά Μετά Διατομών, στα πέντε Πρώτα της πρώτης Ώρας, την πρώτη αυγή του Έτους δηλαδή. Σε τούτο το έναστρο εξημέρωμα θα είναι που εκτινάσσεται ο πληγωμένα ικανοποιημένος Τσόκυ, του είδους των Κοινών.Θα βρίσκεται σε ένα εχθρικό, πια, διατεμάχιο Γης αλλά μετά το χθεσινό βράδυ η θετική του ενέργεια θα περισσεύει. Θα νιώθει
Ένα από τα πρώτα πράγματα που ο μικρός Τσόκυ έκανε ήταν όταν άρχισε να τραγουδάει ρυθμικά.“…τσκ……τσκ… …τα,τα,τα… … τσκ……τσκ… …τα,τα,τα…” Αμέσως μετά ο Μανκί έδωσε τον βαθύ τόνο, μα σύντομα θα τον ρίξει, θα σωπάσει και μετά θα τον ανεβάσει ξανά.“…Ουάου, Ουάουάου… …Ουάου, Ουάουάού…!” Και ο Τσο θα απαντήσει πλέον αρμονικά.“Περπατά..oυάου, με ουρ..άουαου ψηλ…άουαου,Δεν με
“Τι να γυρεύει άραγε να βρει, το δικό μου τσακαλάκι, ο Τσόκυ; Μήπως τον βρήκε τίποτα πρώτο; Τουλάχιστον, φρόντισα να έχει μαζί του όλες τις λύσεις για οποιοδήποτε πρόβλημα του παρουσιαστεί. Εγώ, μόνος, δεν υπήρχε περίπτωση να ψάξω να τον βρω. Το ριψοκίνδυνο άλμα στο κενό κάνει επικίνδυνα τα πράγματα εκεί έξω και από την
“Έφτασα στο Άνιμα Κει με την υπερκωμική πτήση ενός κύματος που με προσγείωσε στο μεγάλο δέντρο. Η υποδοχή δεν ήταν όπως την περίμενα ξεκινώντας για εκεί με τον τότε σύντροφό μου, Εμίλ. Τα σαρκαστικά σχόλια των περαστικών, μου έδωσαν μια πρώτη γεύση για τα δυσοίωνα μελλούμενα.Μετά τον διωγμό μου και από τον Εμίλ, καταφεύγω στο
Ο Μανκί μόλις έγινε ή ενενήντα έξι ή εξήντα έξι ετών. Κατοικεί όλη του τη ζωή στην ομοιοστατοικία A.Θ.Ε.Ο.Θ. Δυσκολεύεται να αποφασίσει. Η μια ηλικία του τον προγραμματίζει σοφό, η άλλη δυνατό. Η μια τον δείχνει άσχημο, η άλλη λαμπερό. Η μια σβέλτο και επιπόλαιο η άλλη αργό και προσεκτικό. Συγγραφέα, αναγνώστη. Ακροατή, μουσικό. Χάρη
“Ο πιστός μου σύντροφός μου εξαφανίστηκε. Και έτσι σήμερα, εγώ, ο Μανκί Ανιμακί, ενενήντα ή εξήντα έξι ετών προς επτά, δεν μου έμεινε τίποτα άλλο πια να κάνω παρά να αρχίσω επιτέλους να κάνω αυτό που προοριζόμουν να κάνω. Να γράψω για τις περιπέτειες του δημιουργού μου Ρις, σαν να ήμουν αυτός. Μετά από όλη
Η Freakamber.com παρουσιάζει “Το Νησί των Χιλίων Κυμάτων” Υπάρχει αυτή η συλλογή έργων: “The Sampler” από τον Ειρ. Σαπ.Η αφετηρία του δημιουργού παραδίδεται στο μουσικό έργο των Ice Atan & the Freakambers.Ερμηνευμένο και ηχογραφημένο από τους Junkies Against Gravity. 1. Seven Kayaks 0:002. Fishermen 6:083. Kinophile 11:01 4. I l’v’ u 19:22 5. Psycho Five
“…Ο Ρις Κερουσίτης αποφοίτησε ως αγροτέκτων, αλλά το μονοπάτι που τελικά ακολούθησε τον οδήγησε στην εξορία, ναυαγός στο διαστημικό κομμάτι του Άνιμα Κει με τη φυλή των Ανεμάκι… …και τότε, εξήντα επτά χρόνια μετά τη Μεγάλη Τομή, πάνω σε αρχαίους βράχους που σχηματίζουν σκουριασμένες χαράδρες και μια θάλασσα πιο ήρεμη από ποτέ, ο Ρις μου
“Εφτά εξηνταπεντάχρονοι ξαναβρίσκονται στο μέρος που έκαναν διακοπές στα νιάτα τους σαν παρέα, μετά από τριάντα χρόνια απουσίας.Είναι το τέλος του καλοκαιριού του δύο χιλιάδες και σαράντα-πέντε και συνάμα οι τελευταίες μέρες πριν τεμαχιστεί ο φλοιός της Γης, απόφαση που πήραν οι εκλεγμένοι ηγέτες της Γης για να αποφευχθεί η αυτοκαταστροφή της ανθρωπότητας..Ενώ οι περισσότεροι
Οι διασωθέντες από τον τυφώνα, Ανεμάκι, πιασμένοι χέρι με πόδι με χέρι με πόδι ξεβράστηκαν στην ακτή των χιλίων κυμάτων με την ανάμνηση του μικρού βασιλιά Άνκελ, πιο ζωντανή από ποτέ, να τους αποχαιρετά έναν, έναν αγγίζοντάς τους με τα σκληρά του, αιματοβαμμένα χέρια. Στην ημικυκλική παραλία του νησιού, ο Εμίλ ανακαλύπτει το ναυάγιο ενός
Στην αγριεμένη θάλασσα, με τις βροντές να κράζουν πάνω από τα κεφάλια σαν δράκαινες, οι παραισθήσεις όλων των πιλότων ενώνονται εις σάρκα μία. Του μικρού βασιλιά Άνκελ.Eίναι ζωντανός και είναι στα σαράντα δύο του τώρα. Όλος ο κόσμος τον ακολουθεί.Όλοι μέσα στη τρικυμία ονειρεύονται σε κοινό όραμα να συμμετέχουν στην ίδια δράση που αποτέλεσε το
Μέσα στον επόμενο χρόνο και αφού οι πειρατές ερχόντουσαν και φεύγαν όποτε θέλενε πηγαινοφέρνοντας ταραχές, η εκπαίδευση του Άνκελ συνεχίστηκε.Σε παράλληλη δράση, η προσοχή του Αρί ήταν πάντα στραμμένη στη Φυσό και αποσπόταν μόνο τις ώρες θεατρικής ξιφομαχίας του μικρού. Δεν άργησε να πειστεί πως κάτι έπρεπε να κάνει ως αντίβαρο στη επιδεικτική συμπεριφορά του
“Τα φύλλα των κρίταμων του Άνιμα Κει έχουν την πιο θερμή και πλούσια αρωματική γεύση και θεωρούνται συστατικά ορεκτικά, καθαρτικά του αίματος και τονωτικά. Φύλλα σκληρά, μικρά και σπαθωτά, που εγκαταλείπουν με προθυμία το βλασταράκι τους, ποτισμένα με μια ψιλή άχνη από αλάτι θαλασσινό. Γεύση μόνο δική τους, τραγανή, αλατισμένη και έντονη, με μια επίγευση
